Hȳ^men — Lewis & Short
Hȳ^men, ĕnis, and Hўmĕnaeus or -os, i, m., = *(umh/n, *(ume/naios,
I the god of marriage, of weddings, Hymen.
I Lit.:
dum illam educunt huc novam nuptam foras, suavi cantu concelebra omnem hanc plateam Hymenaeo! Io Hymen Hymenaee! Io Hymen!Plaut. Cas. 4, 3, 1 sqq.;
15 sq.: jam veniet virgo, jam dicetur Hymenaeus. Hymen o Hymenaee, Hymen ades o Hymenaee,Cat. 62, 5 (acc. to the Gr. *(umh\n w)= *(ume/naie); 62, 10 sq.;
for which: io Hymen Hymenaee io, Io Hymen Hymenaee,id. 61, 124; 144 sq.:
vulgus Hymen Hymenaee vocant,Ov. H. 14, 27; 12, 143:
nec quid Hymen, quid Amor, quid sint conubia, curat,id. M. 1, 480:
Hymen,id. H. 6, 44:
taedas Hymenaeus Amorque Praecutiunt,id. M. 4, 758; so,
Hymenaeus,id. ib. 6, 429; 9, 762 et saep.—
B Derivv.: Hўmĕnēĭus, a, um, adj., of or belonging to Hymen, Hymeneal:
lex, Mart. Cap. poët. 7, § 1: tripudia,id. 2, § 132 al.—
II Transf.
A A nuptial song:
et subito nostras hymen cantatus ad aures Venit,Ov. H. 12, 137:
hymenaeum qui cantent,Ter. Ad. 5, 7, 7; Ov. M. 12, 215; Stat. S. 2, 7, 87.—Hence, Hўmĕnāĭcus, a, um, adj., = u(menai+ko/s, hymeneal, belonging to a nuptial song:
metrum,Serv. de Cent. Metr. 3, 2.—
B Nuptials, a wedding:
hymen funestus illaetabilis,Sen. Troad. 861:
conubio jungam stabili propriamque dicabo: Hic hymenaeus erit,Verg. A. 4, 127:
(Helena) Pergama cum peteret inconcessosque hymenaeos,id. ib. 1, 651; so in plur., Lucr. 4, 1251; Verg. A. 3, 328; 4, 99; Stat. Th. 3, 283.—
2 Transf., of animals, Verg. G. 3, 60.