immansuētus — Lewis & Short
immansuētus (inm-), a, um, adj.in-mansuetus,
ille ferox immansuetusque,Ov. M. 4, 237:
Cyclops,id. ib. 14, 249:
at tu (Borea), de rapidis immansuetissime ventis,id. H. 18, 37:
trucem atque immansuetum bovem caedimus, Sen. de Ira, 1, 15: ingenium immansuetum ferumque,Ov. M. 15, 85:
quid immansuetius?Sen. Cons. ad Helv. 6.