imprŏbātĭo — Lewis & Short
imprŏbātĭo (inpr-), ōnis, f.improbo,
I disapprobation, blame (very rare):
haec et ad improbationem et approbationem testium pertinebunt,Auct. Her. 2, 6, 9; Cic. Verr. 2, 3, 74, § 172:
accusatoris erit, improbatione hominis uti,id. Inv. 2, 10, 32.