in-călesco — Lewis & Short
in-călesco, calŭi, 3,
I v. inch. n., to grow warm or hot, to glow (mostly poet.; not in Cic.).
I Lit.:
incalescente sole,Liv. 22, 6, 9:
anni tempore jam incalescente,Col. 2, 4, 1:
cum videas ordinem rerum per constituta procedere ... aestas suo tempore incaluit,Sen. Q. N. 3, 16, 3 Haase (al. incanduit):
incaluerant vino,Liv. 1, 57, 8; cf.:
incaluit vis illa mali (i. e. veneni),Ov. M. 9, 161:
quis nostro curvum te funere vidit? Atram quis lacrimis incaluisse togam?to glow with burning tears, Prop. 4 (5), 7, 28.—
II Trop., to glow, kindle with passion (esp. love):
ergo ubi vaticinos concepit mente furores Incaluitque deo,Ov. M. 2, 641:
vidit et incaluit pelagi deus,id. ib. 2, 574; 3, 371; id. H. 11, 25:
acres Incaluere animi (equorum),id. M. 2, 87; id. P. 3, 4, 30:
C. Gracchus,Flor. 3, 15, 1:
laetitiā incaluisse,Tac. H. 4, 14:
virtus incaluit,Luc. 6, 240:
ad magnas cogitationes,Tac. G. 22.