in-canto — Lewis & Short
in-canto, āvi, ātum, 1, v. a. and n. *
I To sing in, with dat.:
passer incantans saepiculae (i. e. in saepicula),App. M. 8, p. 210, 26. —
II In partic.
A To say over, mutter, or chant a magic formula against some one: QVI MALVM CARMEN INCANTASSET, Fragm. XII. Tab. ap. Plin. 28, 2, 4, § 17.—
B Transf.
1 To consecrate with charms or spells:
incantata vincula,lovelcnots, Hor. S. 1, 8, 49.—
2 To bewitch, enchant:
quaesisti, quod mihi emolumentum fuerit incantandi (sc. illam)?App. Mag. p. 305:
incantata mulier,id. ib.:
pileum vetitis artibus,Amm. 14, 7, 7.