incīsĭo — Lewis & Short
incīsĭo, ōnis, f.2. incīdo.
I A cutting into, cut, incision:
ne incisio vulnus exasperet,Ambros. in Psa. 37, § 42. —
II Transf.
A Rhet. t. t, an incision, i. e. a division, member, clause of a sentence, Gr. ko/mma:
de eorum (circuituum) particulis et tamquam incisionibus disserendum est,Cic. Or. 61, 206:
in incisionibus et in membris,id. ib. 64, 216; cf. incisum under 2. incido fin. C.—
B Gramm. t. t., a cæsura, Diom. p. 496 P.—
C A griping, colic:
interiorum,Veg. Vet. 1, 39.