in-cognĭtus — Lewis & Short
in-cognĭtus, a, um, adj.
vestra solum legitis, vestra amatis, ceteros causā incognitā condemnatis,Cic. N. D. 2, 29, 73:
res,id. Caec. 10, 29.—
esp. freq. in Cic.): ne incognita pro cognitis habeamus,Cic. Off. 1, 6, 18:
insperatum omnibus consilium, incognitum certe,id. Phil. 4, 1, 3:
falsa aut incognita res,id. Ac. 1, 12, 45:
effata fatidicorum,id. Leg. 2, 8, 20: quae omnia fere Gallis erant incognita, Caes, B. G. 4, 20, 3; so with dat., id. ib. 4, 29, 1:
lex,Cic. Agr. 3, 10, 25:
biduum ad recognoscendas res datum dominis, tertio incognita sub hasta veniere,unclaimed, not identified by the owners, Liv. 5, 16, 7:
qui incognitum famae aperuerint armis orbem terrarum,id. 42, 52, 14:
palus oculis incognita nostris,i. e. unseen, Ov. M. 2, 46:
cum incognitum (eum) alias haberet,did not know, Suet. Aug. 94: nihil ejusmodi invenio;
itaque incognito nimirum assentiar,Cic. Ac. 2, 35, 113; cf. id. ib. 2, 36, 114:
contineo igitur me, ne incognito assentiar,id. ib. 2, 43, 133:
Rebecca incognita viro,a maiden, Vulg. Gen. 24, 16: longi mensura incognita nervi, unknown, i. e. unparalleled, greater than any known, Juv. 9, 34.