inconfūsus — Lewis & Short
inconfūsus, a, um, adj.id.,
I unconfused (post-Aug.).
I Lit.:
ut inconfusus eat (mundus),Sen. Q. N. 2, 45:
recursus,Claud. VI. Cons. Hon. 622.—
II Trop., unembarrassed, not disconcerted:
animus intrepidus inconfususque,Sen. Q. N. 3 praef. fin.; id. de Ira, 1, 12, 3.