jactantĭa — Lewis & Short
jactantĭa, ae, f.jacto,
I a boasting, bragging; display, ostentation (post-Aug.):
sui,Tac. A. 2, 46:
militaris,id. Agr. 25:
frivola in parvis,Quint. 1, 6, 20; 9, 2, 74:
partim jactantia ingenii, ut res cito accepisse videantur,id. 12, 8, 3:
privatae studere,Plin. Ep. 1, 8, 13; id. Pan. 38, 4.