jam-prīdem — Lewis & Short
jam-prīdem (and separat. jam prī-dem; v. jam and pridem),
I adv., long ago, long since, a long time ago:
id jam pridem sensi,Plaut. Pseud. 1, 5, 7:
is jam pridem mortuus est,Cic. Rosc. Com. 14, 42; id. Att. 11, 14, 4:
erat jam pridem apud me reliquum pauxillulum nummorum,Ter. Phorm. 1, 1, 3:
jam pridem quidem, cum vultus inter vos minime fraternos cernebam,Liv. 40, 8;
so opp. nondum,Cic. Prov. Cons. 14, 35:
te nunc etiam,Cic. Marc. 9, 28:
te nunc vero,id. Att. 2, 7, 4.—
II Esp., This long time, now for a long time, hitherto:
cupio equidem, et jam pridem cupio, etc.,Cic. Att. 2, 5, 1:
jam pridem hanc prolem cupio enumerare meorum,Verg. A. 6, 717; id. E. 2, 43:
nihil jam sum pridem admiratus magis,Cic. Fam. 3, 11, 1:
qui bellum jam pridem parabat,had long been preparing, Just. 12, 8, 2:
veritus ne traderetur Philippo, jam pridem hosti,Liv. 36, 14; v. jam, I. A. 1. b., and pridem.