jŭvo — Lewis & Short
jŭvo, jūvi, jūtum, 1 (juvaturus,
Sall. J. 47, 2; Plin. Ep. 4, 15, 13:I
iuerint,Cat. 66, 18), v. a. and n. perh. root div-, to gleam; cf. dies, to help, aid, assist, support, benefit (cf.: auxilior, subvenio, opitulor).
I In gen.:
qui se natos ad homines juvandos, tutandos, conservandos arbitrantur,Cic. Tusc. 1, 14, 32:
beatae vitae disciplinam juvare,id. Fin. 1, 21, 71:
aliquem omni suo studio in petitione,id. Fam. 11, 17, 2:
aliquem auxilio laboris,id. Balb. 9:
hostes frumento,Caes. B. G. 1, 26:
juvit facundia causam,Ov. M. 7, 505:
imbres arva juvantes,id. A. A. 1, 647:
(Juppiter) juvat imbribus agros,id. P. 2, 1, 13:
aliquem portuque locoque,by receiving into harbor and house, id. H. 2, 55:
nudum hospitio tectoque,Juv. 3, 211:
pectora alloquio,Ov. P. 1, 6, 18:
audentes deus ipse juvat,id. M. 10, 586:
audentes Fortuna juvat,Verg. A. 10, 284:
aliquem in aliqua re,Cat. 68, 41.—With two acc.:
aliquid Rutulos,Verg. A. 10, 84. —Of medical assistance:
qui salutari juvat arte fessos,Hor. C. S. 63; Ov. Tr. 2, 270; Plin. 23, 1, 10, § 14: dis juvantibus or deo juvante, with God's help:
me, dis juvantibus, ante brumam exspecta,Cic. Fam. 7, 20, 2; id. N. D. 2, 66, 165; cf.:
non denique quicquam aliud nisi juvantibus sacris deligunt,Plin. 2, 7, 5, § 21.—In pass.:
lex Cornelia proscriptum juvari vetat,Cic. Verr. 2, 1, 47, § 123:
viatico a me juvabitur,Liv. 44, 22:
precor, quaeras, qua sim tibi parte juvandus,Ov. P. 4, 12 fin.:
placuit sollertia, tempore etiam juta,Tac. A. 14, 4 init. (al. adjuta):
nec sola (lingua) loquendi munus implere potest, nisi juta, etc.,Lact. Opif. D. 10, 13.—Impers., juvat, it is of use; with a subject-clause:
juvat Ismara Baccho Conserere,Verg. G. 2, 37:
quid docuisse juvabat?Ov. M. 7, 858; cf.:
quid juvat esse deum?id. ib. 13, 965.—
II In partic., to delight, gratify, please:
juvare in utroque (in sensu et in animo) dicitur: ex eoque jucundum,Cic. Fin. 2, 4, 14. —In this sense rarely as a personal verb: nec umquam quicquam me juvat quod edo domi;
Foris ... quod gusto id beat,Plaut. Capt. 1, 2, 34:
non omnis arbusta juvant humilesque myricae,Verg. E. 4, 2:
nec me vita juvaret, invisa civibus et militibus meis,Liv. 28, 27:
si nec fabellae te juvant nec fabulae,Phaedr. 4, 7, 22:
multos castra juvant,Hor. C. 1, 23:
aurem juvantia verba,Ov. A. A. 2, 159.—In pass.:
refer ad aures, probabunt: quaere, cur? ita se dicent juvari,Cic. Or. 48, 159.—More freq. impers., juvat (aliquem), with subject-clause, it delights, pleases, I (thou, he, etc.) am delighted, take pleasure in:
juvit me, tibi tuas litteras profuisse,Cic. Fam. 5, 21, 3:
juvat me haec praeclara nomina artificum ... concidisse,Cic. Verr. 2, 4, 6, § 12:
forsan et haec olim meminisse juvabit,Verg. A. 1, 203:
juvat evasisse tot urbes Argolicas,id. ib. 3, 282:
insano juvat indulgere labori,id. ib. 6, 135:
si pereo, hominum manibus periisse juvabit,id. ib. 3, 606:
quae scire magis juvat quam prodest,Sen. Ep. 106.