1. lăbellum — Lewis & Short
lăbellum, i, n.dim.1. labrum,
I a little lip, Plaut. Ps. 1, 1, 67; id. As. 4, 1, 52: dentes illidunt saepe labellis, * Lucr. 4, 1080:
Platoni cum in cunis parvulo dormienti apes in labellis consedissent,Cic. Div. 1, 36, 78:
nec te paeniteat calamo trivisse labellum,Verg. E. 2, 34; cf.: et roseo terit ore deus mollique labello, Pub. Syr. ap. Wernsd. Poet. L. Min. 2, 388:
digito compesce labellum,Juv. 1, 160:
extendere,to pout, thrust out, id. 15, 325:
compara labella cum labellis,i. e. kiss, Plaut. As. 3, 3, 78.—As a term of endearment:
meus ocellus, meum labellum, mea salus, meum savium,Plaut. Poen. 1, 2, 153; so id. ib. 1, 2, 175.