lănĭātus — Lewis & Short
lănĭātus, ūs, m.1. lanio,
I a tearing in pieces, a mangling, lacerating.
I Lit. (rare but class.): ferarum, *Cic. Tusc. 1, 43, 104:
avium,Amm. 24, 2, 8.—In plur.:
avium ferarumque laniatibus objectus,Val. Max. 1, 6, 11:
quid efferatius quam quod membra et artus debitoris brevissimo laniatu distrahantur,Gell. 20, 1, 19.—
II Trop., anguish, remorse:
si recludantur tyrannorum mentes, posse adspici laniatus,Tac. A. 6, 6.