LOGOI

The corpus record — Latin

limus1

limus1

sidelong, askew, aslant, askance

Generated live from the audited Latin corpus — every figure on this page is a database query, not prose from memory.

Where it lives

Densest 12 of 53 attested works shown, by occurrences per 10,000 attested tokens.

What it meant

1. līmus — Lewis & Short

līmus, a, um (līmis, e,

Amm. 20, 9, 2;
I v. infra), adj. Gr. le/xrios, le/xris, loco/s; Lat. licinus, ob-liquus, luxus, sidelong, askew, aslant, askance.
I Lit.: limis oculis aspicere, to look sideways, look askance, Plaut. Mil. 4, 6, 2: limis subrisit ocellis, Ov. Am. 3, 1, 33: (leones) nec limis intuentur oculis aspicique simili modo nolunt, Plin. 8, 16, 19, § 52: limibus oculis eos contuens, Amm. 20, 9.—So, limis aspicere (sc. oculis), Ter. Eun. 3, 5, 53: limi, et ut sic dicam venerei (sc. oculi), Quint. 11, 3, 76: oculi contuitu quoque multiformes, truces et limi, Plin. 11, 37, 54, § 145: limi Di, the guardian gods of obliquities, Arn. 4, 132.—
II Transf., of persons, looking sideways: neque post respiciens, neque ante prospiciens, sed limus intra limites culinae, Varr. ap. Non. 133, 31; cf. id. ib. 442, 33.—Hence, adv.: līmō, sideways, askance: leones numquam limo vident, Sol. 27, 20; for which: limis oculis in Plin. 8, 16, 19, § 52 (v. the passage above).

2. līmus — Lewis & Short

līmus, i, m.root lib-; Gr. lei/bw, to pour; cf. Lat. lino; Gr. li/mnh, limh/n,

I slime, mud, mire.
I Lit.: atque omnis mundi quasi limus in imum Confluxit gravis et subsedit funditus ut faex, Lucr. 5, 496: luta et limum aggerebant, Cic. Fragm. ap. Non. 212, 16: frumenti acervos sedisse illitos limo, Liv. 2, 5: profundo limo cum ipsis equis hausti sunt, id. 31, 27: amnis abundans Exit et obducto late tenet omnia limo, Verg. G. 1, 116: amnes Felicem trahunt limum, id. ib. 2, 188: limo Turbata aqua, Hor. S. 1, 1, 59: veteri craterae limus adhaesit, id. ib. 2, 4, 80.—
B Transf.
1 Excrement in the intestines, Pall. 3, 31.—
2 Dirt, mire: limumque inducere monstrat, Ov. F. 3, 759.—
II Trop., filth, pollution, etc.: pectora sic mihi sunt limo vitiata malorum, Ov. P. 4, 2, 17.

3. līmus — Lewis & Short

līmus, i, m.perh. for lig-mus, from ligo,

I a girdle or apron trimmed with purple, which the sacrificing priests and other servants of the magistrates wore about the abdomen: velati limo, Verg. A. 12, 120; cf.: limus autem est vestis, qua ab umbilico usque ad pedes teguntur pudenda poparum. Haec autem vestis in extremo sui purpuram limam, i. e. flexuosam habet. Unde et nomen accepit. Nam limum obliquum dicimus, Serv. ad Verg. l. l.: licio transverso, quod limum appellatur, cincti erant, Tiro ap. Gell. 12, 3, 3.

4. Līmus — Lewis & Short

Līmus, i, m.,

I the god of oblique glances, Arn. 4, cap. 9.

In the wild

6 of 181 attestations shown.

Where it came from

  • Ernout-Meillet, Dictionnaire etymologique de la langue latine Treated in Ernout-Meillet, Dictionnaire etymologique de la langue latine s.v. limus (scan p. 383; entry #6069).

Downloads

CC BY 4.0 with receipt attribution — every file carries its license line. What is exportable

Latin text and lemmatization derived from the Perseus Digital Library (canonical-latinLit), CC BY-SA 4.0. Lewis & Short (public domain) via Perseus. This derived data is shared under the same CC BY-SA 4.0 license.