lĭtātĭo — Lewis & Short
lĭtātĭo, ōnis, f.lito,
I a fortunate or successful sacrifice, Plaut. Ps. 1, 3, 100:
per dies aliquot hostiae majores sine litatione caesae, diuque non impetrata pax deorum,Liv. 27, 23, 4:
sacrificare,id. 41, 15, 4; Inscr. Fratr. Arval. ap. Orell. 2271.