Pseudolus

The words most alive here

When a word means simply "to give," and lives in every kind of book at once, where do you look to find its life?

• Psevdolvs 268
• Ballio 210
• Simo2 157
• Calidorvs 127
• do 98
• facio 94
• Harpax 88
• nunc 83
• homo 70
• scio 63
• dico 57
• argentum 53

By how often they stand in this work, the commonest particles set aside. Each opens onto its own word.

Read from it

• eum esse declaramus, stultum autem illum quoi vortit male.

  Plautus, Pseudolus 2.3.682

• Ballio Forum coquinum qui vocant, stulte vocant, nam non coquinum est, verum furinum est forum. nam ego si iuratus peiorem hominem quaererem coquom, non potui, quam hunc quem duco, ducere, multiloquom gloriosum insulsum inutilem. quin ob eam rem Orcus recipere ad se hunc noluit, ut esset hic qui mortuis cenam coquat; nam hic solus illis coquere quod placeat potest. Cocvs Si me arbitrabare isto pacto, ut praedicas, cur conducebas? Ballio Inopia: alius non erat. sed cur sedebas in foro, si eras coquos, tu solus praeter alios? Cocvs Ego dicam tibi: hominum vitio ego sum factus improbior coquos, non meopte ingenio. Ballio Qua istuc ratione? Cocvs Eloquar. quia enim, cum extemplo veniunt conductum coquom, nemo illum quaerit qui optimus et carissimust: illum conducunt potius qui vilissimust. hoc ego fui hodie solus obsessor fori. illi drachmissent miseri: me nemo potest minoris quisquam nummo ut surgam subigere. non ego item cenam condio ut alii coqui, qui mihi condita prata in patinis proferunt, boves quí convivas faciunt herbasque oggerunt, eas hérbas herbis aliis porro condiunt: indunt coriandrum, feniculum, alium, atrum holus, apponunt rumicem, brassicam, betam, blitum, eo láserpici libram pondo diluont, teritur sinapis scelera, quae illis qui terunt prius quám triverunt oculi ut extillent facit. ei homines cenas ubi coquont, cum condiunt, non condimentis condiunt, sed strigibus, vivis convivis intestina quae exedint. hoc hic quidem homines tam brevem vitam colunt, quom hasce herbas huius modi in suom alvom congerunt, formidulosas dictu, non essu modo. quas herbas pecudes non edunt, homines edunt. Ballio Quid tu? divinis condimentis utere, qui prorogare vitam possis hominibus, qui ea culpes condimenta? Cocvs Audacter dicito; nam vel ducenos annos poterunt vivere meas qui éssitabunt escas quas condivero. nam egó cocilendrum quando in patinas indidi aut cepolendrum aut maccidem aut secaptidem, eaepse sese fervefaciunt ilico. haec ad Neptuni pecudes condimenta sunt: terrestris pecudes cicimalindro condio, hapalocopide aut cataractria. Ballio At te Iuppiter dique omnes perdant cum condimentis tuis cumque tuis istis omnibus mendaciis. Cocvs Sine sis loqui me. Ballio Loquere, atque i in malam crucem. Cocvs Vbi omnes patinae fervont, omnis aperio: is odos dimissis manibus in caelum volat. Ballio Odos dimissis manibus? Cocvs Peccavi insciens. Ballio Quidum? Cocvs Dimissis pedibus volui dicere. eum odorem cenat Iuppiter cottidie. Ballio Si nusquam is coctum, quidnam cenat Iuppiter? Cocvs It incenatus cubitum. Ballio I in malam crucem. istacine causa tibi hodie nummum dabo? Cocvs Fateór equidem esse me coquom carissumum; verum pro pretio facio ut opera appareat mea quo conductus venio. Ballio Ad furandum quidem. Cocvs An tu invenire postulas quemquam coquom nisi miluinis aut aquilinis ungulis? Ballio An tu coquinatum te ire quoquam postulas, quin ibi constrictis ungulis cenam coquas? nunc adeo tu, qui meus es, iam edico tibi, ut nostra properes amoliri ómnia, tum ut huius oculos in oculis habeas tuis: quoquo hic spectabit, eo tu spectato simul; si quo hic gradietur, pariter progredimino; manum sí protollet, pariter proferto manum: suom sí quid sumet, id tu sinito sumere; si nostrum sumet, tu teneto altrinsecus. si iste ibit, ito, stabit, astato simul; si conquiniscet istic, conquiniscito. item his discipulis privos custodes dabo. Cocvs Habe módo bonum animum. Ballio Quaeso, qui possum, doce, bonum animum habere qui te ad me adducam domum? Cocvs Quia sorbitione faciam ego hodie te mea, item ut Medea Peliam concoxit senem, quem medicamento et suis venenis dicitur fecisse rursus ex sene adulescentulum, item ego te faciam. Ballio Eho, an etiam es veneficus? Cocvs Immo edepol vero hóminum servator. Ballio Ehem, quanti istuc unum me †coquinare perdoces? Cocvs Quid? Ballio Vt te servem, ne quid surripias mihi. Cocvs Si credis, nummo; si non, ne mina quidem. sed utrum tu amicis hodie an inimicis tuis daturus es cenam? Ballio Pol ego amicis scilicet. Cocvs Quin tuós inimicos potius quám amicos vocas? nam ego ita convivis cenam conditam dabo hodie atque ita suavi suavitate condiam: ut quisque quicque conditum gustaverit, ipsus sibi faciam ut digitos praerodat suos. Ballio Quaeso hercle, prius quam quoiquam convivae dabis, gustato tute prius et discipulis dato, ut praerodatis vostras furtificas manus. Cocvs Fortasse haec tu nunc mihi non credis quae loquor. Ballio Molestus ne sis, nimium tinnis; non taces? em illíc ego habito. íntro abi et cenam coque. propera. Pver Quin tu is accubitum, et convivas cedo, corrumpitur iam cena.— Ballio Em, subolem sis vide: iam hic quoque scelestus est, coqui sublingulo. profecto quid nunc primum caveam nescio, ita in aedibus sunt fures, praedo in proxumo est. nam mi hic vicinus apud forum paulo prius, pater Calidori, ópere edixit maxumo, ut mihi caverem a Pseudolo servo suo, ne fídem ei haberem. nam eum circum ire in hunc diem, ut me, si posset, muliere intervorteret; eum prómisisse firmiter dixit sibi, sese abducturum a me dolis Phoenicium. nunc ibo intro atque edicam familiaribus, profecto ne quis quicquam credat Pseudolo.—

  Plautus, Pseudolus 3.2

• tris deludam, erum et lenonem et qui hanc dedit mi epistulam.

  Plautus, Pseudolus 2.3.691

• petimus nobis, quasi quid in rem sit possimus noscere.

  Plautus, Pseudolus 2.3.684

• Fortuna. atque hoc verum est: proinde ut quisque Fortuna utitur,

  Plautus, Pseudolus 2.3.679

• Harpax Malus ét nequam est homo quí nihili eri ímperium sui sérvos facit, nihilíst autem suom qui ófficium facere ímmemor est, nisi est ádmonitus. nam quí liberós ilicó se arbitrantur, ex cónspectu erí si suí se abdidérunt, lúxantur, lustrántur, comedunt quód habent, ei nomén diu sérvitutís ferunt. néc boni ingeni quícquam in is inest, nisi ut improbis se artibus teneant. † cum hís mihi néc locus nec sérmo convenít neque is úmquam nobilís fui. ego, ut mi ímperatumst, étsi abest, híc adesse erum árbitror. núnc ego illum metuo, quom hic nón adest, ne quom ádsiet métuam. ei rei operám dabo. nam ín taberna úsque adhuc, sí venirét Syrus, cui dedi sumbolum, mansi, uti iusserat: leno ubi esset domi, me aibat arcessere; vérum ubi is nón venit néc vocat, venio húc ultro, ut sciam, quíd rei sit, ne illíc homo me ludíficetur. neque quícquamst melius, quam út hoc pultém atque aliquem évocem hinc íntus. léno argentum hóc volo á me accipiat átque amittat múlierem mecúm simul. Ballio Heús tu. Simo Quid vis? Ballio Híc homo meus est. Simo Quídum? Ballio Quia praeda haec meast: scórtum quaerit, hábet argentum. iam ádmordere hunc míhi lubet. Simo Iamne íllum coméssurus és? Ballio Dum recéns est datór, dum calét, devorári decét iam. boní me virí pauperánt, improbi aúgent; popló strenuí, mi improbí usuí sunt. Simo Malúm quod tibí di dabúnt, sic sceléstus es. Harpax Me nunc commoror, quom has foris non ferio, ut sciam, sítne Ballió domi. Ballio Vénus mi haec bona dat, quom hós huc adigit lúcrifugas, damnícupidos, qui sé suamque aetatém bene curant, édunt, bibunt, scortántur: illi súnt alio ingenio átque tu, quí neque tibi bene ésse patere et íllis quibus est ínvides. Harpax Heús ubi estis vós? Ballio Hic quidem ad me récta habet rectám viam. Harpax Ballio bene ego ab hoc praedatus ibo; novi, bona scaevast mihi. Harpax Ecquis hoc áperit? Ballio Heus chlamydate, quid istic debetur tibi? Harpax Aedium dominum lenonem Ballionem quaerito. Ballio Quisquis es, adulescens, operam fac compendi quaerere. Harpax Quid iam? Ballio Quia tute ipsus ipsum praesens praesentem vides. Harpax Tune is es? Simo Chlamydate, cáve sis tibi a curvo infortunio atque in hunc intende digitum: hic leno est. Ballio At hic est vir bonus. sed, tu, bone vir, flagitare saepe clamore in foro, quom libella nusquamst, nisi quid leno hic subvenit tibi. Harpax Quin tu mecum fabulare? Ballio Fabulor. quid vis tibi? Harpax Argentum accipias. Ballio Iamdudum, si des, porrexi manum. Harpax Accipe: hic sunt quinque argenti lectae numeratae minae. hoc tibi erus me iussit ferre Polymachaeroplagides, quod deberet, atque ut mecum mitteres Phoenicium. Ballio Erus tuos— Harpax Ita dico. Ballio Miles— Harpax Ita loquor. Ballio Macedonius— Harpax Admodum, inquam. Ballio Te ad me misit Polymachaeroplagides? Harpax Vera memoras. Ballio Hoc argentum ut mihi dares? Harpax Si tu quidem es leno Ballio. Ballio Atque ut a me mulierem tu abduceres? Harpax Ita. Ballio Phoenicium esse dixit? Harpax Recte meministi. Ballio Mane. iam redeo ad te. Harpax At maturate propera, nam propero: vides iam diem multum esse. Ballio Video: hunc advocare etiam volo; mane modo istic, iam revertar ad te. quid nunc fit, Simo? quid agimus? manufesto hunc hominem teneo, qui argentum attulit. Simo Quidum? Ballio An nescis quae sit haec res? Simo Iuxta cum ignarissimis. Ballio Pseudolus tuos allegavit hunc, quasi a Macedonio milite esset. Simo Haben argentum ab homine? Ballio Rogitas quod vides? Simo Heus, memento ergo dimidium istinc mihi de praeda dare: commune istuc esse oportet. Ballio Quid, malum? id totum tuom est. Harpax Quam mox mi operam das? Ballio Tibi do equidem. quid nunc mi es auctor, Simo? Simo Exploratorem hunc faciamus ludos suppositicium, adeo donicum ipsus sese ludos fieri senserit. Ballio Sequere. quid ais? nempe tu illíus servos es? Harpax Planissume. Ballio Quanti te emit? Harpax Suarum in pugna virium victoria. nám ego eram domi imperator summus in patria mea. Ballio An etiam umquam ille expugnavit carcerem, patriam tuam? Harpax Contumeliam si dices, audies. Ballio Quotumo die ex Sicyone huc pervenisti? Harpax Altero ad meridie. Ballio Strenue mehercle iisti. Simo Quamvis pernix híc est homo: ubi suram aspicias, scias pósse eum—gerere crassas compedes. Ballio Quid ais? tune etiam cubitare solitus es in cunis puer? Simo Scilicet. Ballio Etiamne facere solitus es—scin quid loquar? Simo Scilicet solitum esse. Harpax Sanine estis? Ballio Quíd hoc quod te rogo? noctu in vigiliam quando ibat miles, quom tu ibas simul, conveniebatne in vaginam tuam machaera militis? Harpax I in malam crucem. Ballio Ire licebit tamen tibi hodie temperi. Harpax Quin tu mulierem mi emittis, aut redde argentum. Ballio Mane. Harpax Quid maneam? Ballio Chlamydem hanc commemora quanti conductast. Harpax Quid est? Simo Quid meret machaera? Harpax Elleborum hisce hóminibus opus ést. Ballio Eho. Harpax Mitte. Ballio Quid mercedis petasus hodie domino demeret? Harpax Quid domino? quid somniatis? mea quidem haec habeo omnia, meo peculio empta. Ballio Nempe quod fémina summa sustinent. Harpax Vncti hi sunt senes, fricari sese ex antiquo volunt. Ballio Responde, opsecro hercle, vero serio hoc quod te rogo: quid meres? quantillo argento te conduxit Pseudolus? Harpax Quis istic Pseudolust? Ballio Praeceptor tuos, qui te hanc fallaciam docuit, ut fallaciis hinc mulierem a me abduceres. Harpax Quem tu Pseudolum, quas tu mihi praedicas fallacias? quem égo hominem † nullius coloris novi. Ballio Non tu istinc abis? nihil est hodie hic sucophantis quaestus: proin tu Pseudolo nunties abduxisse alium praedam, qui occurrit prior Harpax. Harpax Is quidem edepol Harpax ego sum. Ballio Immo edepol esse vis. purus putus hic sucophanta est. Harpax Ego tibi argentum dedi et dudum, adveniens extemplo, sumbolum servo tuo, eri imágine obsignatam epistulam, hic ante ostium. Ballio Meo tu epistulam dedisti servo? quoi servo? Harpax Suro. Ballio Non confidit sycophanta hic nugis: meditatus malest. nam illam epistulam ipsus verus Harpax huc ad me attulit. Harpax Harpax ego vocor, ego servos sum Macedonis militis; ego nec sycophantiose quicquam ago nec malefice, neque istum Pseudolum mortalis qui sit novi neque scio. Simo Tu, nisi mirumst, leno, plane perdidisti mulierem. Ballio Edepol ne istuc magis magisque metuo, quom verba audio. mihi quoque edepol iamdudum ille Surus cor perfrigefacit, sumbolum qui ab hoc accepit. mira sunt ni Pseudolust. eho tu, qua facie fuit, dúdum quoi dedisti sumbolum? Harpax Rufus quidam, ventriosus, crassis suris, subniger, magno capite, acutis oculis, ore rubicundo, admodum magnis pedibus. Ballio Perdidisti, postquam dixisti pedes. Pseudolus fuit ipsus. actumst de me. iam morior, Simo. Harpax Hercle te hau sinam emoriri, nisi mi argentum redditur, viginti minae. Simo Atque etiam mihi aliae viginti minae. Ballio Auferen tu id praemium a me, quod promisi per iocum? Simo De improbis viris auferri praemium et praedam decet. Ballio Saltem Pseudolum mihi dedas. Simo Pseudolum ego dedam tibi? quid deliquit? dixin, ab eo tibi ut caveres, centiens? Ballio Perdidit me. Simo At me viginti modicis multavit minis. Ballio Quid nunc faciam? Harpax Si mi argentum dederis, te suspendito. Ballio Di te perdant. sequere sis me ergo hac ad fórum, ut solvam. Harpax Sequor. Simo Quid ego? Ballio Peregrinos absolvam, cras agam cum civibus. Pseudolus mihi centuriata hábuit capitis comitia, qui illum ad mé hodie adlegavit, mulierem qui abduceret. sequere tu. nunc ne expectetis, dum hac domum redeam via; ita res gestast: angiporta haec certum est consectarier. Harpax Si graderere tantum quantum loquere, iam esses ad forum.— Ballio Certumst mi hunc emortualem facere ex natali die.—

  Plautus, Pseudolus 4.7

Doors

• Ask about the words of the Pseudolus →
• Other works of Plautus Amphitruo ·Asinaria ·Aulularia ·Bacchides ·Captivi ·Casina ·Cistellaria ·Curculio ·Epidicus ·Menaechmi ·Mercator ·Miles Gloriosus ·Mostellaria ·Persa ·Poenulus ·Rudens