Plautus
Miles Gloriosus
Plautus — in Latin.
The words most alive here
- Palaestrio 342
- Pyrgopolynices 169
- video 129
- facio 121
- Sceledrvs 112
- Periplectomenvs 111
- dico 87
- Milphidíppa 75
- quam 72
- do 71
- nunc 70
- scio 65
By how often they stand in this work, the commonest particles set aside. Each opens onto its own word.
Read from it
-
Palaestrio quantas res turbo, quantas moveo machinas. eripiam ego hodie concubinam militi, si centuriati bene sunt maniplares mei. sed illúm vocabo. heus Sceledre, nisi negotiumst, progredere ante aedis, te vocat Palaestrio. Lvcrio Non operaest Sceledro. Palaestrio Quid iam? Lvcrio Sorbet dormiens. Palaestrio Quid, sorbet? Lvcrio Illud, stertit, volui dicere. sed quia consimile est, quom stertas, quasi sorbeas — Palaestrio Eho an dórmit Sceledrus intus? Lvcrio Non naso quidem, nam eo mágnum clamat. tetigit calicem clanculum, dum misit nardum in amphoram, cellarius. Palaestrio Eho tu sceleste, qui illi , eho — Lvcrio Quid vis? Palaestrio Qui lubitum est illi condormiscere? Lvcrio Oculis opinor. Palaestrio Non te istuc rogito, scelus. procede huc. periisti iam, nisi verum scio. prompsisti tu illi vinum? Lvcrio Non prompsi. Palaestrio Negas? Lvcrio Nego hercle vero, nam ille me vetuit dicere; neque equidem heminas octo exprompsi in urceum neque illic calidum éxbibit in prandium. Palaestrio Neque tu bibisti? Lvcrio Di me perdant, si bibi, si bibere potui. Palaestrio Quid iam? Lvcrio Quia enim obsorbui; nam nimis calebat, amburebat gutturem. Palaestrio Alii ebrii sunt, alii poscam potitant. bono subpromo et promo cellam creditam. Lvcrio Tu hércle idem fáceres, si tibi esset credita: quoniam aemulari non licet, nunc invides. Palaestrio Eho an umquam prompsit antehac? responde, scelus. atque ut tu scire possis, ego dico tibi: si falsa dices, Lucrio, excruciabere. Lvcrio Ita vero? ut tu ipse me dixisse delices, post e sagina ego eiciar cellaria, ut tibi, si promptes, alium subpromum pares. Palaestrio Non edepol faciam. age eloquere audacter mihi. Lvcrio Numquam edepol vidi promere. verum hoc erat: mihi imperabat, ego promebam postea. Palaestrio Hoc illi crebro capite sistebant cadi. Lvcrio Non hercle tam istoc valide cassabant cadi; sed in célla erat paulum nimis lóculi lubrici, ibi erat bilibris aula sic propter cados, ea saepe deciens complebatur: vidi eam plenam atque inanem fieri, plenam maxume; ubi bacchabatur aula, cassabant cadi. Palaestrio Abi, abi íntro iam. vos in cella vinaria bacchanal facitis. iam hercle ego erum ádducam a foro. Lvcrio Perii, excruciabit mé erus, domum si venerit, quom haec facta scibit, quia sibi non dixerim. fugiam hercle aliquo atque hoc in diem extollam malum. ne dixeritis, obsecro, huic, vostram fidem. Palaestrio Quo té agis? Lvcrio Missus sum aliquo: iam huc revenero. Palaestrio Quis misit? Lvcrio Philocomasium. Palaestrio Abi, actutum redi. Lvcrio Quaeso tamen tu meam partem, infortunium si dividetur, me absente accipito tamen. — Palaestrio Modo intellexi quam rem mulier gesserit: quia Sceledrus dormit, hunc subcustodem suom foras áblegavit, dum ab se huc transiret. placet. sed Periplectomenus quam ei mandavi mulierem nimis lépida forma ducit. di hercle hanc rem adiuvant. quam digne ornata incedit, haud meretricie. lepide hoc succedit sub manus negotium.
Plautus, Miles Gloriosus 3.2 -
Plevsicles Alium alio pacto propter amorem ni sciam fecisse multa nequiter, verear magis me amoris causa hóc ornatu incedere. verum quom multos multa admisse acceperim inhonesta propter amorem atque aliena a bonis: mitto iam, ut occídi Achilles civis passus est — sed eccúm Palaestrionem, stat cum milite: oratio alio mihi demutandast mea. mulier profecto natast ex ipsa Mora; nam quaevis alia quae morast aeque, mora minor ea videtur quam quae propter mulieremst. hoc adeo fieri credo consuetudine. nam ego hanc accerso Philocomasium. sed fores pultabo. heus, ecquis hic est? Palaestrio Adulescens, quid est? quid vis? quid pultas? Plevsicles Philocomasium quaerito. a matre illius venio. si iturast, eat. omnis moratur: navim cupimus solvere. Pyrgopolynices Iam dudum res paratast. i, Palaestrio, aurum, ornamenta, vestem, pretiosa omnia duc adiutores tecum ad navim qui ferant. omnia conposita sunt quae donavi: auferat. Palaestrio Eó. — Plevsicles Quaeso hercle propera. Pyrgopolynices Non morabitur. quid istuc, quaeso? quid oculo factumst tuo? Plevsicles Habeo equidem hercle oculum. Pyrgopolynices At laevom dico. Plevsicles Eloquar. maris causa hercle hoc ego oculo utor minus, nam si abstinuissem amare, tamquam hoc uterer. sed nimis morantur me diu. Pyrgopolynices Eccos exeunt.
Plautus, Miles Gloriosus 4.7 -
Palaestrio Praecépta facito ut mémineris. Philocomasivm Totiéns monere mírumst. Palaestrio At metuo ut satis sis subdola. Philocomasivm Cedo vel decem, edocebo minime malas ut sint malae, mihi solae quod superfit. Palaestrio Age nunciam insiste in dolos; ego abs te procul recedam. quid ais tu, Sceledre? Sceledrvs Hanc rem gero. habeo auris, loquere quidvis. Palaestrio Credo ego istoc extemplo tibi esse eundum actutum extra portam, dispessis manibus, patibulum quom habebis. Sceledrvs Quamnam ob rem? Palaestrio Respice dum ad laevam: quis illaec est mulier? Sceledrvs Pro di immortales, eri cóncubinast haec quidem. Palaestrio Mihi quoque pol ita videtur. age nunciam, quando lubet — Sceledrvs Quid agam? Palaestrio Perire propera. Philocomasivm Vbi iste ést bonus sérvos, qui probri me maxumi innocentem falso insimulavit? Palaestrio Em tibi, hic mihi dixit tibi quae dixi. Philocomasivm Tun me vidisse in proxumo hic, sceleste, ais osculantem? Palaestrio Atque cum álieno adulescentulo dixit. Sceledrvs Dixi hercle vero. Philocomasivm Tun me vidisti? Sceledrvs Atque his quidem hercle oculis. Philocomasivm Carebis, credo, qui plus vident quam quod vident. Sceledrvs Numquam hercle deterrebor quin viderim id quod viderim. Philocomasivm Ego stulta et mora multum, quae cum hoc insano fabuler, quem pol ego capitis perdam. Sceledrvs Noli minitari: scio crucem futuram mihi sepulcrum; ibi meí sunt maiores siti, pater, avos, proavos, abavos. non possunt mihi minaciis tuis hisce oculi exfodiri. sed paucis verbis te volo, Palaestrio. opsecro te, unde exit haec? Palaestrio Vnde nísi domo? Sceledrvs Domo? Palaestrio Mé viden? Sceledrvs Te video. nimis mírumst facinus, quo modo haec hinc huc transire potuit; nam certo neque solariumst apud nós neque hortus ullus neque fénestra nisi clatrata; nam certe ego te hic intus vidi. Palaestrio Pergin, sceleste, intendere hanc arguere? Philocomasivm Ecastor ergo mi hau falsum evenit somnium, quod noctu hac somniavi. Palaestrio Quid somniasti? Philocomasivm Ego eloquar. sed amabo advortite animum. hac nocte in somnis mea soror geminast germana visa venisse Athenis in Ephesum cum suo amatore quodam; ei ambo hóspitio huc in proxumum mihi devortisse visi. Palaestrio Palaestrionis somnium narratur. perge porro. Philocomasivm Ego laeta visa, quia soror venisset, propter eandem suspicionem maximam sum visa sustinere. nam arguere in somnis me meus mihi familiaris visust, me cum alieno adulescentulo, quasi nunc tu, esse osculatam, quom illa osculata mea soror gemina esset suompte amicum. id me insimulatam perperam falsum esse somniavi. Palaestrio Satin eadem vigilanti expetunt quae in somnis visa memoras? eu hércle praesens somnium. abi intro et comprecare. narrandum ego istuc militi censebo. Philocomasivm Facere certum est, neque me quidem patiar probri falso impune insimulatam. — Sceledrvs Timeo quid rerum gesserim, ita dorsus totus prurit. Palaestrio Scin te periisse? Sceledrvs Nunc quidem domi certo est. certa res est nunc nostrum observare ostium, ubi ubist. Palaestrio At, Sceledre, quaeso, ut ad id exemplum somnium quam simile somniavit atque ut tu suspicatus es eam vídisse osculantem. Sceledrvs Nescio quid credam egomet mihi iam, ita quod vidisse credo me id iam non vidisse arbitror. Palaestrio Ne tu hercle sero, opinor, resipisces: si ad erum haec res prius † devenerit, peribis pulchre. Sceledrvs Nunc demum experior, mi ob oculos caliginem opstitisse. Palaestrio Dudum edepol planum est id quidem, quae hic usque fuerit intus. Sceledrvs Nihil habeo certi quid loquar: non vidi eam, etsi vidi. Palaestrio Ne tu edepol stultitia tua nos paene perdidisti: dum te fidelem facere ero voluisti, paene. sed fores vicini proxumi crepuerunt. conticiscam.
Plautus, Miles Gloriosus 2.4 -
Sceledrvs Nisi quidem ego hodie ambulavi dormiens in tegulis, certo edepol scio me vidisse hic proxumae viciniae Philocomasium erilem amicam sibi malam rem quaerere. Palaestrio Hic illam vidit osculantem, quantum hunc audivi loqui. Sceledrvs Quis hic est? Palaestrio Tuos conservos. quid agis, Sceledre? Sceledrvs Te, Palaestrio, volup est convenisse. Palaestrio Quid iam? aut quid negotist? fac sciam. Sceledrvs Metuo — Palaestrio Quid metuis? Sceledrvs Ne hercle hodie, quantum hic familiariumst, maxumum in malum cruciatumque insuliamus. Palaestrio Tu sali solus, nám ego istam insulturam et desulturam nil moror. Sceledrvs Nescis tu fortasse, apud nos facinus quod natumst novom. Palaestrio Quod id est facinus? Sceledrvs Impudicum. Palaestrio Tute scias soli tibi, mihi ne dixis, scire nolo. Sceledrvs Non enim fáciam quin scias. simiam hodie sum sectatus nostram in horum tegulis. Palaestrio Edepol, Sceledre, homo nihili nequam bestiam. Sceledrvs Di te perdant. Palaestrio Te istuc aequom — quoniam occepisti, eloqui. Sceledrvs Forte fortuna per impluvium huc despexi in proxumum, atque ego illi áspicio osculantem Philocomasium cum altero nescio quo adulescente. Palaestrio Quod ego, Sceledre, scelus ex te audio? Sceledrvs Profecto vidi. Palaestrio Tutin? Sceledrvs Egomet duobus his oculis meis. Palaestrio Abi, non verisimile dicis, neque vidisti. Sceledrvs Num tibi lippus videor? Palaestrio Medicum istuc tibi meliust percontarier. verum enim tu ístam, si te di ament, temere hau tollas fabulam: tuis nunc cruribus capitique fraudem capitalem hinc creas. nam tibi iam ut pereas paratum est dupliciter, nisi supprimis tuom stultiloquium. Sceledrvs Qui vero dupliciter? Palaestrio Dicam tibi. primumdum, si falso insimulas Philocomasium, hoc perieris; iterum, si id verumst, tu ei custos additus eo perieris. Sceledrvs Quid fuat me, nescio: haec me vidisse ego certo scio. Palaestrio Pergin, infelix? Sceledrvs Quid tibi vis dicam nisi quod viderim? quin etiam nunc intus hic in proxumost. Palaestrio Eho an non domist? Sceledrvs Vise, abi intro tute, nam ego mi iam nil credi postulo. Palaestrio Certum est facere. — Sceledrvs Hic te opperiar; eadem illi insidias dabo, quam mox horsum ad stabulum iuuenix recipiat se a pabulo. quid ego nunc faciam? custodem me illi miles addidit: nunc si indicium facio, interii; si taceo, interii tamen, si hoc palam fuerit. quid peius muliere aut audacius? dúm ego in tegulis sum, illaec sese ex hospitio edit foras; edepol facinus fecit audax. hocine si miles sciat, credo hercle has sustollat aedis totas atque hunc in crucem. hercle quidquid est, mussitabo potius quam inteream male; non ego possum quae ipsa sese venditat tutarier. Palaestrio Sceledre, Sceledre, quis homo in terra te alter est audacior? quis magis dís inimicis natus quam tu atque iratis? Sceledrvs Quid est? Palaestrio Iuben tibi oculos exfodiri, quibus id quod nusquam est vides? Sceledrvs Quid, nusquam? Palaestrio Non ego tuam empsim vitam vitiosa nuce. Sceledrvs Quid negotist? Palaestrio Quid negoti sit rogas? Sceledrvs Cur non rogem? Palaestrio Non tu tibi istam praetruncari linguam largiloquam iubes? Sceledrvs Quam ob rem iubeam? Palaestrio Philocomasium eccam domi, quam in proxumo vidisse aibas te osculantem atque amplexantem cum altero. Sceledrvs Mirumst lolio victitare te tam vili tritico. Palaestrio Quid iam? Sceledrvs Quia . Palaestrio Verbero, edepol tu quidem caecus, non . nam illa quidem domi. Sceledrvs Quid, domi? Palaestrio Domi hercle vero. Sceledrvs Abi, ludis me, Palaestrio. Palaestrio Tum mihi sunt manus ínquinatae. Sceledrvs Qui dum? Palaestrio Quia ludo luto. Sceledrvs Vae capiti tuo. Palaestrio Tuo istuc, Sceledre, promitto fore, nisi oculos orationemque aliam commutas tibi. sed fores cóncrepuerunt nostrae. Sceledrvs At ego ilico observo foris; nam nihil est qua hinc huc transire ea possit nisi recto ostio. Palaestrio Quin domi eccam. nescio quae te, Sceledre, scelera suscitant. Sceledrvs Mihi ego video, mihi ego sapio, mihi ego credo plurumum: mé homo nemo deterrebit, quin ea sit in his aedibus. hic obsistam, ne imprudenti huc ea se subrepsit mihi. Palaestrio Meus illic homo est, deturbabo iam ego illum de pugnaculis. vin iam faciam, ut stultividum fateare? Sceledrvs Age face. Palaestrio Neque te quicquam sapere corde neque oculis uti? Sceledrvs Volo. Palaestrio Nempe tu istíc ais esse erilem concubinam? Sceledrvs Atque arguo eam me vidisse osculantem hic intus cum alieno viro. Palaestrio Scin tu nullum commeatum hínc esse a nobis? Sceledrvs Scio. Palaestrio Neque solarium neque hortum, nisi per impluvium? Sceledrvs Scio. Palaestrio Quid nunc? si ea domist, si facio, ut eam exire hinc videas domo, dignun es verberibus multis? Sceledrvs Dignus. Palaestrio Serva istas fores, ne tibi clam se subterducat istinc atque huc transeat. Sceledrvs Consilium est ita facere. Palaestrio Pede ego iam illam huc tibi sistam in viam. — Sceledrvs Agedum ergo face. vólo scire, utrum egon id quod vidi viderim an illic faciat, quod facturum dicit, ut ea sit domi. nam ego quidem meos oculos habeo nec rogo utendos foris. sed hic illi subparasitatur semper, hic eae proxumust, primus ad cibum vocatur, primo pulmentum datur; nam illic noster est fortasse circiter triennium, neque cuiquam quam illi in nostra meliust famulo familia. sed ego hoc quod ago, id me agere oportet, hoc observare ostium. sic obsistam. hac quidem pol certo verba mihi numquam dabunt.
Plautus, Miles Gloriosus 2.3 -
Palaestrio Cóhibete intra limen etiam vos parumper, Pleusicles, sinite me prius pérspectare, ne uspiam insidiae sient concilium quod habere volumus. nam ópus est nunc tuto loco, unde inimicus ne quis nostri spolia capiat consili. nam bene consultum inconsultum est, si id inimicis usuist, neque potest quin, si id inimicis usuist, obsit tibi; quippe qui, si rescivere inimici consilium tuom, tuopte tibi consilio occludunt linguam et constringunt manus, atque eadem quae illis voluisti facere, illi faciunt tibi. sed speculabor, ne quis aut hinc aut ab laeva aut dextera nostro consilio venator adsit cum auritis plagis. sterilis hinc prospectus usque ad ultumam est plateam probe. evocabo. heus Periplectomene et Pleusicles, progredimini. Periplectomenvs Ecce nos tibi oboedientes. Palaestrio Facilest imperium in bonis. sed volo scíre: eodem consilio, quód intus meditati sumus, gerimus rem? Periplectomenvs Magis nón potest esse ad rem utibile. Palaestrio Immo quid tibi, Pleusicles? Plevsicles Quodne vóbis placeat, displiceat mihi? quis homo sit magis meus quam tu es? Palaestrio Loquere lepide et commode. Periplectomenvs Pol ita decet hunc facere. Plevsicles At hoc me facinus miserum macerat meumque cor corpusque cruciat. Periplectomenvs Quid id est quod cruciat? cedo. Plevsicles Me tibi istúc aetatis homini facinora puerilia obicere, neque te decora neque tuis virtutibus; ea te expetere ex opibus summis mei honoris gratia mihique amanti ire opitulatum atque ea te facere facinora, quae istaec aetas fugere facta magis quam sectari solet: eam pudet me tíbi in senecta obicere sollicitudinem. Palaestrio Novo modo tu homo amás, siquidem te quicquam quod faxis pudet; nihil amas, umbra es amantis magis quam amator, Pleusicles. Plevsicles Hancine aetatem exercere mei me amoris gratia? Periplectomenvs Quid ais tu? itane tibi ego videor oppido Acherunticus? tam capularis, tamine tibi diu videor vitam vivere? nam équidem haud sum natus annos praeter quinquaginta et quattuor, clare oculis video, pernix sum manibus, pedibus mobilis. Palaestrio Si albicapillus hic, videtur neutiquam ab ingenio senex. inest in hoc emussitata sua sibi ingenua indoles. Plevsicles Pol id quidem éxperior ita esse ut praedicas, Palaestrio; nam benignitas quidem huius oppido adulescentula est. Periplectomenvs Immo, hospes, magis cúm periclum facies, magis nosces meam comitatem erga te amantem. Plevsicles Quid opus nota noscere? Periplectomenvs Vt apud te exemplum experiundi hábeas, ne quaeras foris; nam nisi qui ipse amavit, aegre amantis ingenium inspicit: et ego amoris aliquantum habeo umorisque etiam in corpore, neque dum exarui ex amoenis rebus et voluptariis. vel cavillator facetus vel conviva commodus item eró, neque ego oblocutor sum alteri in convivio: incommoditate abstinere me apud convivas commodo commemini et meae orationis iustam partem persequi et meam partem itidem tacere, quom aliena est oratio; minime sputator, screator sum, itidem minime mucidus: post Ephesi sum natus, non enim in Apulis; non sum Animulas. Palaestrio O lepidum senem, in se si quas memorat virtutis habet, atque equidem plane educatum in nutricatu Venerio. Periplectomenvs Plus dabo quam praedicabo ex me venustatis tibi. neque ego úmquam alienum scortum subigito in convivio, neque praeripio pulpamentum neque praevorto poculum, neque per vinum umquam ex me exoritur discidium in convivio: si quis ibi est odiosus, abeo domum, sermonem segrego; Venerem, amorem amoenitatemque accubans exerceo. Palaestrio Tu quidem edepol omnis moris ad venustatem † vacet; cedo tris mi hominis aurichalco contra cum istis moribus. Plevsicles At quidem illúc aetatis qui sit non invenies alterum lepidiorem ad omnís res nec qui amicus amico sit magis. Periplectomenvs Tute me ut fateare faciam esse adulescentem moribus, ita apud omnis comparebo tibi res bene factis frequens. opusne erit tibi advocato tristi, iracundo? ecce me; opusne leni? leniorem dices quam mutum est mare, liquidiusculusque ero quam ventus est favonius. vel hilarissimum convivam hinc indidem expromam tibi, pel primarium parasitum atque obsonatorem optumum; tum ad saltandum non cinaedus malacus aequest atque ego. Palaestrio Quid ad illas artis optassis, si optio eveniat tibi? Plevsicles Huius pro méritis ut referri pariter possit gratia, tibique, quibus nunc me esse experior summae sollicitudini. at tibi tanto sumptui esse mihi molestumst. Periplectomenvs Morus es. nam in mala uxore atque inimico si quid sumas, sumptus est, in bono hospite atque amico quaestus est quod sumitur et quod in divinis rebus sumptumst, sapienti lucrumst. deum virtute est te unde hospitio accipiam apud me comiter: es, bibe, animo obsequere mecum atque onera te hilaritudine. liberae sunt aedis, liber sum autem ego: mei volo vivere. nam mihi, deum virtute dicam, propter divitias meas licuit uxorem dotatam genere summo ducere; sed nolo mi oblatratricem in aedis intro mittere. Palaestrio Cur non vis? nam procreare liberos lepidumst onus. Periplectomenvs Hercle vero liberum esse tete, id multo lepidiust. Palaestrio Tu homo et alteri sapienter potis es consulere et tibi. Periplectomenvs Nam bona uxor suave ductust, si sit usquam gentium ubi ea possit inveniri; verum egone eam ducam domum, quae mihi numquam hoc dicat “eme, mi vir, lanam, unde tibi pallium malacum et calidum conficiatur tunicaeque hibernae bonae, ne algeas hac hieme” (hoc numquam verbum ex uxore audias), verum prius quam galli cantent quae me e somno suscitet, dicat “da, mi vir, kalendis meam qui matrem munerem, da qui faciam † condiat, dá quod dem quinquatribus praecantrici, coniectrici, hariolae atque haruspicae; flagitiumst, si nil mittetur quae supercilio spicit; tum plicatricem clementer non potest quin munerem; iam pridem, quia nihil abstulerit, suscenset ceriaria; tum opstetrix expostulavit mecum, parum missum sibi; quid? nutrici non quicquam, quae vernas alit?” haec atque horum similia alia damna multa mulierum me uxore prohibent, mihi quae huius similes sermones serat. Palaestrio Di tibi propitii sunt, nam hercle si istam semel amiseris libertatem, haud facile in eundem rusum restitues locum. Plevsicles At illa laus est, magno in genere et in divitiis maxumis liberos hominem educare, generi monumentum et sibi. Periplectomenvs Quando habeo multos cognatos, quid opus est mihi liberis? nunc bene vivo et fortunate atque ut volo atque animo ut lubet. mea bona in morté cognatis didam, inter eos partiam. prius quam lucet adsunt, rogitant noctu ut somnum ceperim. sacrificant: dant inde partem mihi maiorem quam sibi, abducunt ad exta; me ad se ad prandium, ad cenam vocant; ille misérrumum se retur, minimum qui misit mihi. illi inter se certant donis, egomet mecum mussito: bona mea inhiant, me certatim nutricant et munerant. Palaestrio Nimis bona ratione nimiumque ad te te et tuam vitam habes: et tibi sunt gemini et trigemini, si te bene habes, filii. Periplectomenvs Pol si habuissem, satis cepissem miseriarum e liberis: continuo excruciarer animi: si ei forte fuisset febris, censerem emori; cecidissetve ebrius aut de equo uspiam, metuerem ne ibi diffregisset crura aut cervices sibi. Palaestrio Huic homini dignum est divitias esse et diu vitam dari, qui et rem servat et se bene habet suisque amicis usui est. Plevsicles O lepidum caput. ita me di deaeque ament, aequom fuit deos paravisse, uno exemplo ne omnes vitam viverent; sicut merci pretium statuit qui est probus agoranomus: quae probast mers, pretium ei statuit, pro virtute ut veneat, quae improbast, pro mercis vitio dominum pretio pauperat, itidem divos dispertisse vitam humanam aequom fuit: qui lepide ingeniatus esset, vitam ei longinquam darent, qui improbi essent et scelesti, is adimerent animam cito. si hoc paravissent, et homines essent minus multi mali et minus audacter scelesta facerent facta, et postea, quí homines probi essent, esset is annona vilior. Periplectomenvs Qui deorum consilia culpet, stultus inscitusque sit, quique eos vituperet. nunc istis rebus desisti decet. nunc volo opsonare, ut, hospes, tua te ex virtute et mea meae domi accipiam benigne, lepide et lepidis victibus. Plevsicles Nihil me paenitet iam quanto sumptui fuerim tibi; nam hospes nullus tám in amici hospitium devorti potest, quin, ubi triduom continuom fuerit, iam odiosus siet; verum ubi dies decem continuos sit, east odiorum Ilias: tam etsi dominus non invitus patitur, servi murmurant. Periplectomenvs Serviendae servituti ego servos instruxi mihi, hospes, non qui mi imperarent quibusve ego essem obnoxius: si illis aegrest mihi quod volup est, meo remigio rem gero, tamen id quod odiost faciundumst cum malo atque ingratiis. nunc, quod occepi, opsonatum pergam. Plevsicles Si certumst tibi, commodulum obsona, ne magno sumptu: mihi quidvis sat est. Periplectomenvs Quin tu istanc orationem hinc veterem atque antiquam amoves? proletario sermone nunc quidem, hospes, utere; nam ei solent, quando accubuere, ubi cena adpositast, dicere: “quid opus fuit hoc, hospes, sumptu tanto nostra gratia? insanivisti hercle, nám idem hoc hominibus sat erat decem.” quod eorum causa obsonatumst culpant et comedunt tamen. Palaestrio Fit pol íllud ad íllud exemplum. ut docte et perspecte sapit. Periplectomenvs Sed eidem homines numquam dicunt, quamquam adpositumst ampliter: “iube illud demi; tolle hanc patinam; remove pernam, nil moror; aufer illam offam porcinam, probus hic conger frigidus, remove, abi aufer” neminem eorum haec adseverare audias, sed procellunt se et procumbunt dimidiati, dum appetunt. Palaestrio Bonus bene ut malos descripsit mores. Periplectomenvs Haud centesimam partem dixi atque, otium rei si sit, possum expromere. Palaestrio Igitur id quod agitur, † hic primum praeverti decet. nunc hoc animum advortite ambo. mihi opus est opera tua, Periplectomene; nám ego inveni lepidam sycophantiam, qui admutiletur miles usque caesariatus atque uti huic amanti ac Philocomasio hanc ecficiamus copiam, ut hic eam abducat habeatque. Periplectomenvs Dari istanc rationem volo. Palaestrio At ego mi anulum dari istunc tuom volo. Periplectomenvs Quam ad rem usui est? Palaestrio Quando habebo, igitur rationem mearum fabricarum dabo. Periplectomenvs Vtere, accipe. Palaestrio Accipe a me rusum rationem doli, quam institui. Plevsicles Perpurigatis damus tibi ambo operam auribus. Palaestrio Erus meus ita magnus moechus mulierum est, ut neminem fúisse aeque neque futurum credo. Plevsicles Credo ego istuc idem. Palaestrio Isque Alexandri praestare praedicat formae suam, itaque omnis se ultro sectari in Epheso memorat mulieres. Periplectomenvs Edepol qui te de isto multi cupiunt † non mentirier, sed ego ita esse ut dicis teneo pulchre. proin, Palaestrio, quam potis tam verba confer maxime ad compendium. Palaestrio Ecquam tu potes reperire forma lepida mulierem, cui facetiarum cor pectusque sit plenum et doli? Periplectomenvs Ingenuamne an libertinam? Palaestrio Aequi istuc facio, dum modo eam des quae sit quaestuosa, quaé alat corpus corpore, cuique sapiat pectus; nam cor non potest, quod nulla habet. Periplectomenvs Lautam vis an quae nondum sit lauta? Palaestrio Sic consucidam, quam lepidissimam potis quamque adulescentem maxume. Periplectomenvs Habeo eccillam meam clientam, meretricem adulescentulam. sed quid ea usus est? Palaestrio Vt ad te eam iam deducas domum itaque eam huc ornatam adducas, ex matronarum modo, capite compto, crinis vittasque habeat, adsimuletque se tuam esse uxorem: ita praecipiundum est. Plevsicles Erro quam insistas viam. Palaestrio At scietis. séd ecquae ancillast illi? Periplectomenvs Est prime cata. Palaestrio Ea quoque opus est. ita praecipito mulieri atque ancillulae, ut simulet se tuam esse uxorem et deperire hunc militem, quasique hunc anulum faveae suae dederit, ea porro mihi, militi ut darem, quasique ego ei rei sim interpres. Periplectomenvs Audio; ne me surdum esse arbitrare, si audes. ego recte meis auribus utor Palaestrio ei dabo, aps tua mi uxore dicam delatum et datum, ut sese ad eum conciliarem; ille eiusmodi est: cupiet miser, qui nisi adulterio studiosus rei nulli aliaest improbus. Periplectomenvs Non potuit reperire, si ipsi Soli quaerendas dares, lepidiores duas ad hanc rem quám ego. hábe animum bonum. Palaestrio Ergo adcura, sed propere opus est. nunc tu ausculta, Pleusicles. Plevsicles Tibi sum oboediens. Palaestrio Hoc facito, miles domum ubi advenerit, memineris ne Philocomasium nomines. Plevsicles Quem nominem? Palaestrio Diceam. Plevsicles Nempe eandem quae dudum constitutast. Palaestrio Pax, abi. Plevsicles Meminero. sed quid meminisse id refert, rogo ego te tamen. Palaestrio Ego enim dicam tum quando usus poscet; interea tace, ut nunc etiam hic agat ac tu tum partis defendas tuas. Plevsicles Ego eo intro igitur. — Palaestrio Et praecepta sobrie ut cures face.
Plautus, Miles Gloriosus 3.1 -
Sceledrvs Satin abiit ille neque erile negotium plus curat, quasi non servitutem serviat? certo illa quidem hic nunc intus est in aedibus, nam egomet cubantem eam modo offendi domi. certum est nunc observationi operam dare. Periplectomenvs non hercle hisce homines me marem, sed feminam vicini rentur esse servi militis: ita me ludificant. meamne hic invitam hospitam, quae heri huc Athenis cum hospite advenit meo, tractatam et ludificatam, ingenuam et liberam? Sceledrvs Perii hercle, hic ad me recta habet rectam viam. metuo, illaec mihi res ne malo magno fuat, quantum hunc audivi facere verborum senem. Periplectomenvs Accedam ad hominem. tun, Sceledre, hic, scelerum caput, meam ludificavisti hospitam ante aedis modo? Sceledrvs Vicine, ausculta quaeso. Periplectomenvs Ego auscultem tibi? Sceledrvs Expurigare volo me. Periplectomenvs Tun te expuriges, qui facinus tantum tamque indignum feceris? an quia latrocinamini, arbitramini quidvis licere facere vobis, verbero? Sceledrvs Licetne? Periplectomenvs At ita me di deaeque omnis ament, nisi mihi supplicium virgeum de te datur longum diutinumque, a mane ad vesperum, quod meas confregisti imbricis et tegulas, ibi dum condignam te simiam, quodque inde inspectavisti meum apud me hospitem amplexum amicam, quom osculabatur, suam, quodque cóncubinam erilem insimulare ausus es probri pudicam meque summi flagiti, tum quod tractavisti hospitam ante aedis meam: nisi mihi supplicium stimuleum de te datur, dedecoris pleniorem erum faciam tuom, quam magno vento plenumst undarum mare. Sceledrvs Ita sum coactus, Periplectomene, ut nesciam utrum me postulare prius tecum aequom siet; nisi si istaec non est haec neque haec istast, mihi me expurigare tibi videtur aequius; sicut etiam nunc nescio quid viderim: itast ista huius similis nostrai tua, siquidem non eadem est. Periplectomenvs Vise ad me intro, iam scies. Sceledrvs Licetne? Periplectomenvs Quin te iubeo; et placide noscita. Sceledrvs Ita facere certum est. — Periplectomenvs Heus, Philocomasium, cito transcurre curriculo ad nos, ita negotiumst. post, quando exierit Sceledrus a nobis, cito transcurrito ad vos rursum curriculo domum. nunc pol ego metuo ne quid infuscaverit. si hic non videbit mulierem — aperitur foris. Sceledrvs Pro di immortales, similiorem mulierem magisque eándem, ut pote quae non sit eadem, non reor deos fácere posse. Periplectomenvs Quid nunc? Sceledrvs Commerui malum. Periplectomenvs Quid igitur? eanest? Sceledrvs Etsi east, non est ea. Periplectomenvs Vidistin istam? Sceledrvs Vidi, et illam et hospitem, complexam atque osculantem. Periplectomenvs Eanest? Sceledrvs Nescio. Periplectomenvs Vin scire plane? Sceledrvs Cupio. Periplectomenvs Abi intro ad vos domum continuo, vide sitne istaec vostra intus. Sceledrvs Licet, pulchre admonuisti. iám ego ad te exibo foras. — Periplectomenvs Numquam edepol hominem quemquam ludificarier magis facete vidi et magis miris modis. sed eccum egreditur. Sceledrvs Periplectomene, te opsecro per deos atque homines perque stultitiam meam perque tua genua — Periplectomenvs Quíd opsecras me? Sceledrvs Inscitiae meae et stultitiae ignoscas. nunc demum scio me fuisse excordem, caecum, incogitabilem. nam Philocomasium eccam intus. Periplectomenvs Quid nunc, furcifer? vidistin ambas? Sceledrvs Vidi. Periplectomenvs Erum exhibeas volo. Sceledrvs Meruisse equidem me maxumum fateor malum, et tuae fecisse me hospitae aio iniuriam; sed meam esse erilem concubinam censui, cui me custodem erus addidit miles meus. nam ex uno puteo similior numquam potis aqua aquai sumi quam haec est atque ista hospita. et me despexe ad te per impluvium tuom fateor. Periplectomenvs Quid ni fateare, ego quod viderim? et ibi osculantem meum hospitem cum ista hospita vidisti? Sceledrvs Vidi (cur negem quod viderim?), sed Philocomasium me vidisse censui. Periplectomenvs Ratun istic me hominem esse omnium minimi preti, si ego me sciente paterer vicino meo eam fieri apud me tam insignite iniuriam? Sceledrvs Nunc demum a me insipienter factum esse arbitror, cum rem cognosco; at non malitiose tamen feci. Periplectomenvs Immo indigne; nám hominem servom suos domitos habere oportet oculos et manus orationemque. Sceledrvs Egone si post hunc diem muttivero, etiam quod egomet certo sciam, dato excruciandum me: egomet me dedam tibi; nunc hoc mi ignosce quaeso. Periplectomenvs Vincam animum meum, ne malitiose factum id esse aps te arbitrer. ignoscam tibi istuc. Sceledrvs At tibi di faciant bene. Periplectomenvs Ne tu hercle, si te di ament, linguam comprimes posthac, etiam illud quod scies nesciveris nec videris quod videris. Sceledrvs Bene me mones, ita facere certum est. sed satine ? Periplectomenvs Abi. Sceledrvs Numquid nunc aliud me vis? Periplectomenvs Ne me noveris. Sceledrvs Dedit híc mihi verba. quam benigne gratiam fecit, ne iratus esset. scio quam rem gerat: ut miles cum extemplo a foro adveniat domum, domi cómprehendar. una hic et Palaestrio me habent venalem: sensi et iam dudum scio. numquam hercle ex ista nassa ego hodie escam petam; nam iam aliquo aufugiam et me occultabo aliquot dies, dum haec consilescunt turbae atque irae leniunt. nam uni satis populo impio merui mali. — Periplectomenvs Illic hínc abscessit. sat edepol certo scio, occisam saepe sapere plus multo suem: quoin id adimatur ne id quod vidit viderit. nam illius oculi atque aures atque opinio transfugere ad nos. usque adhuc actum est probe; nimium festivam mulier operam praehibuit. redeo in senatum rusum; nam Palaestrio domi nunc apud me est, Sceledrus nunc autemst foris: frequens senatus poterit nunc haberier. ibo intro, ne, dum absum, alter sorti defuat. —
Plautus, Miles Gloriosus 2.6
Doors
Latin text and lemmatization derived from the Perseus Digital Library (canonical-latinLit), CC BY-SA 4.0. Lewis & Short (public domain) via Perseus. This derived data is shared under the same CC BY-SA 4.0 license.