Captivi

The words most alive here

When a word is this common, does the corpus tell us anything about it beyond where the writing itself lives?

• Hegio 209
• facio 111
• Tyndarvs 96
• Ergasilvs 76
• Philocrates 70
• nunc 68
• pater 57
• quam 49
• homo 46
• dico 46
• do 43
• Aristophontes 40

By how often they stand in this work, the commonest particles set aside. Each opens onto its own word.

Read from it

• Pver Diéspiter te dique, Ergasile, perdant et ventrem tuom, parasítosque omnis, et qui posthac cenam parasitis dabit. cladés calamitasque, intemperies módo in nostram advenit domum. quasi lúpus esuriens ille metui ne in me faceret impetum. ubi impetum nimisque hércle ego illum male formidabam, ita frendebat dentibus. advéniens deturbavit totum cum carne carnarium: arrípuit gladium, praetruncavit tribus tegoribus glandia; aulás calicesque omnes confregit, nisi quae modiales erant. cocum pércontabatur, possentne seriae fervescere. cellás refregit omnis intus reclusitque armarium. adsérvate istunc, sultis, servi. ego ibo, ut conveniam senem, dicam út sibi penum alium adornet, siquidem sese uti volet; nam híc quidém, ut adornat, aut iam nihil est aut iam nihil erit.—

  Plautus, Captivi 4.4

• Hegio Age tu illuc procede, bone vir, lepidum mancupium meum. Stalagmvs Quid me oportet facere, ubi tu talis vir falsum autumas? fui ego bellus, lepidus: bonus vir numquam, neque frugi bonae, neque ero umquam, ne erres: spem ponas me bonae frugi fore. Hegio Propemodum ubi loci fortunae tuae sint facile intellegis. sí eris verax, tua ex re, facies ex mala meliusculam. recte et vera loquere, sed neque vere neque tu recte adhuc fecisti umquam. Stalagmvs Quod ego fatear, credin pudeat cum autumes? Hegio At ego faciam ut pudeat, nam in ruborem te totum dabo. Stalagmvs Eia, credo ego imperito plagas minitaris mihi. tandem ista aufer ac dic quid fers, ut feras hinc quod petis. Hegio Satis . sed iam fieri dicta compendi volo. Stalagmvs Vt vis fiat. Hegio Bene morigerus fuit puer, nunc non decet. hoc agamus. iam animum advorte ac mihi quae dicam edissere. Stalagmvs Nugae istaec sunt. non me censes scire quid dignus siem? Hegio At ea subterfugere potis es pauca, si non omnia. Stalagmvs Pauca effugiam, scio; nam multa evenient, et merito meo, quia et fugi et tibi surripui filium et eum vendidi. Hegio Cui homini? Stalagmvs Theodoromedi in Alide Polyplusio, sex minis. Hegio Pro di immortales, is quidem huius est pater Philocrati. Stalagmvs Quin melius novi quam tu et vidi saepius. Hegio Serva, Iuppiter supreme, et me et meum gnatum mihi. Philocrates, per tuom te genium óbsecro, exi, te volo.

  Plautus, Captivi 5.2

• Hegio Quanto ín pectore hánc rem meó magis volúto, tanto mi aegritudo auctiór est in animo. ad illum modum sublitum os esse mi hodie! neque íd perspicere quivi. quod cúm scibitúr, tum per úrbem inridébor. cum extemplo ad forum advenero, omnes loquentur: hic illest senex doctus, quoi verba data sunt. sed Ergasilus estne hic, procúl quem video? conlécto quidem est pallio. quidnam acturust? Ergasilvs Move áps te moram átque, Ergásile, age hanc rem. éminor interminorque, ne mi obstiterit obviam nisi quis satis diu vixisse sese homo arbitrabitur. nam qui obstiterit, ore sistet. Hegio Hic homo pugilatum incipit. Ergasilvs Facere certumst. proinde ita omnes itinera insistant sua, ne quis in hanc plateam negoti conferat quicquam sui. nam meus est ballista pugnus, cubitus catapultast mihi, umerus aries, tum genu quemque icero ad terram dabo, dentilegos omnes mortales faciam, quemque offendero. Hegio Quae illaec eminatiost nam? nequeo mirari satis. Ergasilvs Faciam ut huius diei locique meique semper meminerit. Hegio Quid hic homo tantum incipissit facere cum tantis minis? Ergasilvs Prius edico, ne quis propter culpam capiatur suam: continete vos domi, prohibete a vobis vim meam. Hegio Mira edepol sunt, ní hic in ventrem sumpsit confidentiam. vae misero illi, cuius cibo iste factust imperiosior. Ergasilvs Tum pistores scrofipasci, quí alunt furfuribus sues, quarum odore praeterire nemo pistrinum potest: eorum si quoiusquam scrofam in publico conspexero, ex ipsis dominis meis pugnis exculcabo furfures. Hegio Basilicas edictiones atque imperiosas habet: satur homost, habet profecto in ventre confidentiam. Ergasilvs Tum piscatores, qui praebent populo pisces foetidos, qui advehuntur quadrupedanti crucianti cantherio, quorum odos subbasilicanos omnes abigit in forum, eis ego ora verberabo surpiculis piscariis, ut sciant, alieno naso quam exhibeant molestiam. tum lanii autem, qui concinnant liberis orbas oves, qui locant caedundos agnos et duplam agninam danunt, qui petroni nomen indunt verveci sectario, eum ego si in via petronem publica conspexero, et petronem et dominum reddam mortales miserrumos. Hegio Eugepae, edictiones aedilicias hic quidem habet, mirumque adeost ni hunc fecere sibi Aetóli agoranomum. Ergasilvs Non ego nunc parasitus sum, sed regum rex regalior, tantus ventri commeatus meo adest in portu cibus. sed ego cesso hunc Hegionem onerare laetitia senem, quó homine hominum adaeque nemo vivit fortunatior? Hegio Quae illaec est laetitia, quam illic laetus largitur mihi? Ergasilvs Heus ubi estis? ecquis hic est? ecquis hoc aperit ostium? Hegio Hic homo ad cenam recipit se ad me. Ergasilvs Áperite hasce ambas fores prius quam pultando assulatim foribus exitium adfero. Hegio Perlúbet hunc hominem colloqui. Ergásile. Ergasilvs Ergasilum qui vocat? Hegio Respíce. Ergasilvs Fortuna quod tibi nec fácit nec faciet, me iubes. séd quis est? Hegio Réspice ad me, Hégio sum. Ergasilvs Óh mihi, quántum est hominum óptumorum óptume, in témpore advenis. Hegio Nescío quem ad portum náctus es ubi cénes, eo fastídis. Ergasilvs Cédo manum. Hegio Manum? Ergasilvs Manum, inquam, cedo tuam actutum. Hegio Tene. Ergasilvs Gaude. Hegio Quid ego gaudeam? Ergasilvs Quia ego impero, age gaude modo. Hegio Pol maerores mi antevortunt gaudiis. Ergasilvs iám ego ex corpore exigam omnis maculas maerorum tibi. gaude audacter. Hegio Gaudeo, etsi nil scio quod gaudeam. Ergasilvs Bene facis. iubé— Hegio Quid iubeam? Ergasilvs Ignem ingentem fieri. Hegio Ignem ingentem? Ergasilvs Ita dico, magnus ut sit. Hegio Quid? me, volturi, tuan causa aedis incensurum censes? Ergasilvs Noli irascier. iuben an non iubes astitui aúlas, patinas elui, † laridum atque epulas foveri foculis ferventibus? alium pisces praestinatum abire? Hegio Hic vigilans somniat. Ergasilvs Alium porcinam atque agninam et pullos gallinaceos? Hegio Scis bene esse, si sit unde. Ergasilvs † Pernam atque ophthalmiam, horaeum, scombrum et trygonum et cetum, et mollem caseum? Hegio Nominandi istorum tibi erit magis quam edundi copia hic apud me, Ergasile. Ergasilvs Mean me causa hoc censes dicere? Hegio Nec nihil hodie nec multo plus tu hic edes, ne frustra sis. proin tu tui cottidiani victi ventrem ad me afferas. Ergasilvs Quin ita faciam, ut tute cupias facere sumptum, etsi ego vetem. Hegio Egone? Ergasilvs Tune. Hegio Tum tu mi igitur erus es. Ergasilvs Immo benevolens. vin te faciam fortunatum? Hegio Malim quam miserum quidem. Ergasilvs Cedo manum. Hegio Em manum. Ergasilvs Di te omnes adiuvant. Hegio Nil sentio. Ergasilvs Non enim es in senticeto, eo non sentis. sed iube vasa tibi pura apparari ád rem divinam cito, atque agnum afferri proprium pinguem. Hegio Cur? Ergasilvs Vt sacrufices. Hegio Cui deorum? Ergasilvs Mi hercle, nam égo nunc tibi sum summus Iuppiter, idem ego sum Salus, Fortuna, Lux, Laetitia, Gaudium. proin tu deum hunc saturitate facias tranquillum tibi. Hegio Esurire mihi videre. Ergasilvs Mi quidem esurio, non tibi. Hegio Tuo arbitratu, facile patior. Ergasilvs Credo, puer. Hegio Iuppiter te dique perdant. Ergasilvs Te hercle—mi aequom est gratias agere ob nuntium; tantum ego nunc porto a portu tibi boni: nunc tu mihi places. Hegio Abi, , sero post tempus venis. Ergasilvs Igitur olim si advenissem, magis tu tum istuc diceres; nunc hanc laetitiam accipe a me, quam fero. nam filium tuom modo in portu Philopolemum vivom, salvom et sospitem vidi in publica celoce, ibidémque illum adulescentulum Aleum una et tuom Stalagmum servom, qui aufugit domo, qui tibi surripuit quadrimum puerum filiolum tuom. Hegio Abi in malam rem, ludis me. Ergasilvs Ita me amabit sancta Saturitas, Hegio, itaque suo me semper condecoret cognomine, ut ego vidi. Hegio Meum gnatum? Ergasilvs Tuom gnatum et genium meum. Hegio Et captivom illum Alidensem? Ergasilvs μὰ τὸν Ἀπόλλω. Hegio Et servolum meum Stalagmum, meum qui gnatum surripuit? Ergasilvs ναὶ τὰν κόραν. Hegio Iam credo? Ergasilvs ναὶ τὰν πραινέστην. Hegio Venit? Ergasilvs ναὶ τὰν σιγνίαν. Hegio Certon? Ergasilvs ναὶ τὸν φρουσινῶνα. Hegio Vide sis. Ergasilvs ναὶ τὸν Ἀλάτριον. Hegio Quid tu per barbaricas urbes iuras? Ergasilvs Quia enim item asperae sunt ut tuom victum autumabas esse. Hegio Vae aetati tuae. Ergasilvs Quippe quando mihi nil credis, quod ego dico sedulo. sed Stalagmus quoius erat tunc nationis, cum hinc abit? Hegio Siculus. Ergasilvs At nunc Siculus non est, Boius est, Boiam terit: liberorum quaerundorum causa ei, credo, uxor datast. Hegio Dic, bonan fide tu mi istaec verba dixisti? Ergasilvs Bona. Hegio Di immortales, iterum gnatus videor, si vera autumas. Ergasilvs Ain tu? dubium habebis etiam, sancte quom ego iurem tibi? postremo, Hegio, si parva iuri iurandost fides, vise ad portum. Hegio Facere certumst. tu intus cura quod opus est. sume, posce, prome quid vis. te facio cellarium. Ergasilvs Nam hercle, nisi mantiscinatus probe ero, fusti pectito. Hegio Aeternum tibi dapinabo victum, si vera autumas. Ergasilvs Vnde id? Hegio A me meoque gnato. Ergasilvs Sponden tu istud? Hegio Spondeo. Ergasilvs At ego tuom tibi advenisse filium respondeo. Hegio Cura quam optume potes.— Ergasilvs Bene ambula et redambula.

  Plautus, Captivi 4.2

• Ergasilvs Iuventus nomen indidit Scorto mihi, eo quía invocatus soleo esse in convivio. scio absúrde dictum hoc derisores dicere, at ego aio recte. nam scortum in convivio sibi amator, talos quom iacit, scortum invocat. estne invocatum an non est? est planissume; verum hercle vero nos parasiti planius, quos numquam quisquam neque vocat neque invocat. quasi mures semper edimus alienum cibum; ubi res prolatae sunt, quom rus homines eunt, simul prolatae res sunt nostris dentibus. quasi, cum caletur, cocleae in occulto latent, suo sibi suco vivont, ros si non cadit, item parasiti rebus prolatis latent in occúlto miseri, victitant suco suo, dum ruri rurant homines quos ligurriant. prolatis rebus parasiti venatici sumus, quando res redierunt, molossici odiosicique et multum incommodestici. et hic quidem hercle, nisi qui colaphos perpeti potest parasitus frangique aulas in caput, ire extra portam Trigeminam ad saccum licet. quod mihi ne eveniat, non nullum periculum est. nam postquam meus rex est potitus hostium— ita nunc belligerant Aetoli cum Aleis; nam Aetolia haec est, illic est captus in Alide, Philopolemus, huius Hegionis filius senis, qui hic habitat, quae aedes lamentariae mihi sunt, quas quotienscumque conspicio fleo; nunc hic occepit quaestum hunc fili gratia inhonestum et maxime alienum ingenio suo: homines captivos commercatur, si queat aliquem invenire, suom qui mutet filium. quod quidem ego nimis quam cupio ut impetret; nam ni illum recipit, nihil est quo me recipiam. nam nulla est spes iuventútis, sese omnis amant; ille démum antiquis est adulescens moribus, cuius númquam voltum tranquillavi gratiis. condigne pater est eius moratus moribus. nunc ad eum pergam. sed aperitur ostium, unde sáturitate saepe ego exii ebrius.

  Plautus, Captivi 1.1

• Hegio Quid est suávius, quam bene rém gerere, bonó publicó, sic ut égo feci herí, cum emi hósce homines: ubi quísque vident, eúnt obviam gratulánturque eám rem. íta me miserum restitando retinendoque lassum reddiderunt: vix éx gratulándo misér iam eminebam. tandem ábii ad praetórem; ibí vix requiévi: rogo sýngraphum, datur mi ílico; dedi Týndaro: ille abiít domum. inde ílico praevórtor domúm, postquam id áctum est; eo prótinus ad fratrém, mei ubi súnt alii captívi. rogo, Philocratem ex Alide ecquis hominum noverit: tandem hic exclamat, eum sibi esse sodalem; dico eum esse apud me; hic extemplo orat obsecratque, eum sibi ut liceat videre: iussi ílico hunc exsolvi. nunc tu sequere me, ut quód me oravisti ímpetres, eum hóminem uti convénias.—

  Plautus, Captivi 3.2

• Hegio Inícite huic manicas mastigiae. Tyndarvs Quid hoc ést negoti? quid ego deliqui? Hegio Rogas, sator sartorque scelerum, et messor maxume? Tyndarvs Non occatorem dicere audebas prius? nam semper occant prius quam sariunt rustici. Hegio At ut cónfidenter mihi contra astitit. Tyndarvs Decet innocentem servom átque innoxium confidentem esse, suom apud erum potissimum. Hegio Adstringite isti sultis vehementer manus. Tyndarvs Tuós sum, tu has quidem vel praecidi iube. sed quid negoti est, quam ob rem suscenses mihi? Hegio Quia me meamque rem, quod in te uno fuit, tuis scelestis falsidicis fallaciis deartuasti dilaceravisti atque opes confecisti omnes, res ac rationes meas: ita mi exemisti Philocratem fallaciis. illum esse servom credidi, te liberum; ita vosmet aiebatis itaque nomina inter vos permutastis. Tyndarvs Fateor, omnia facta esse ita ut tu dicis, et fallaciis abiisse eum abs te mea opera atque astutia; an, obsecro hercle te, id nunc suscenses mihi? Hegio At cum cruciatu maxumo id factumst tuo. Tyndarvs Dum ne ob male facta, peream, parvi aestumo. si ego hic peribo, ast ille ut dixit non redit, at erit mi hoc factum mortuo memorabile, me meum erum captum ex servitute atque hostibus reducem fecisse liberum in patriam ad patrem, meumque potius me caput periculo praeoptavisse, quam is periret, ponere. Hegio Facito ergo ut Acherunti clueas gloria. Tyndarvs Qui per virtutem, periit, at non interit. Hegio Quando ego te exemplis pessumis cruciavero atque ob sutelas tuas te morti misero, vel te interiisse vel periisse praedicent; dum pereas, nihil intererit: dicant vivere. Tyndarvs Pol si istuc faxis, haud sine poena feceris, si ille huc rebitet, sicut confido affore. Aristophontes Pro di immortales, nunc ego teneo, nunc scio quid hoc sít negoti. meus sodalis Philocrates in libertate est ad patrem in patria. bene est, nec quisquam est mihi, aeque melius cui velim. sed hoc mihi aegre est, me huic dedisse operam malam, qui nunc propter me meaque verba vinctus est. Hegio Votuin te quicquam mi hodie falsum proloqui? Tyndarvs Votuisti. Hegio Cur es ausus mentiri mihi? Tyndarvs Quia vera obessent illi quoi operam dabam: nunc falsa prosunt. Hegio At tibi oberunt. Tyndarvs Optumest. at erum servavi, quem servatum gaudeo, cui me custodem addiderat erus maior meus. sed malene id factum árbitrare? Hegio Pessume. Tyndarvs At ego aio recte, qui abs te sorsum sentio. nam cogitato, si quis hoc gnato tuo tuos servos faxit, qualem haberes gratiam? emitteresne necne eum servom manu? essetne apud te is servos acceptissimus? responde. Hegio Opinor. Tyndarvs Cur ergo iratus mihi es? Hegio Quia illi fuisti quam mihi fidelior. Tyndarvs Quid? tu una nocte postulavisti et die recens captum hominem, nuperum novicium, te perdocere ut melius consulerem tibi, quam illi, quicum una a puero aetatem exegeram? Hegio Ergo ab eo petito gratiam istam. ducite, ubi ponderosas crassas capiat compedes. inde ibis porro in latomias lapidarias. ibi quom alii octonos lapides effodiunt, nisi cotidiano sesquiopus confeceris, Sescentoplago nomen indetur tibi. Aristophontes Per deos atque homines ego te obtestor, Hegio, ne tu istunc hominem perduis. Hegio Curabitur; nam noctu nervo vinctus custodibitur, interdius sub terra lapides eximet: diu ego húnc cruciabo, non uno absolvam die. Aristophontes Certumne est tíbi istuc? Hegio Non moriri certius. abducite istum actutum ad Hippolytum fabrum, iubete huic crassas compedes impingier; inde extra portam ad meum libertum Cordalum in lapicidinas facite deductus siet: atque hunc me velle dicite ita curarier, ne qui deterius huic sit quam cui pessume est. Tyndarvs Cur ego te invito me esse salvom postulem? periclum vitae meae tuo stat periculo. post mortem in morte nihil est quod metuam mali. etsi pervivo usque ad summam aetatem, tamen breve spatium est perferundi quae minitas mihi. vale atque salve, etsi aliter ut dicam meres. tu, Aristophontes, de me ut meruisti, ita vale; nam mihi propter te hoc optigit. Hegio Abducite. Tyndarvs At unum hoc quaeso, si huc rebitet Philocrates, ut mi eius facias conveniundi copiam. Hegio Periistis, nisi hunc iam e conspectu abducitis. Tyndarvs Vis haec quidem hercle est, et trahi et trudi simul.— Hegio Illic ést abductus recta in phylacam, ut dignus est. ego illís captivis aliis documentum dabo, ne tale quisquam facinus incipere audeat. quod absque hoc esset, qui mihi hoc fecit palam, usque offrenatum suis me ductarent dolis. nunc certum est nulli posthac quicquam credere. satis súm semel deceptus. speravi miser ex servitute me exemisse filium: ea spes elapsa est. perdidi unum filium, puerum quadrimum quem mihi servos surpuit, neque eum servom umquam repperi neque filium; maior potitus hostium est. quod hoc ést scelus? quasi in orbitatem liberos produxerim. sequere hac. reducam te ubi fuisti. neminis miserere certum est, quia mei miseret neminem.— Aristophontes Exauspicavi ex vinclis. nunc intellego redauspicandum esse in catenas denuo.—

  Plautus, Captivi 3.5

Doors

• Ask about the words of the Captivi →
• Other works of Plautus Amphitruo ·Asinaria ·Aulularia ·Bacchides ·Casina ·Cistellaria ·Curculio ·Epidicus ·Menaechmi ·Mercator ·Miles Gloriosus ·Mostellaria ·Persa ·Poenulus ·Pseudolus ·Rudens