frūmentum — Lewis & Short
frūmentum, i, n.contr. from frugimentum, from FRVG, v. fruor; fruit, kat' e)coxh/n, i. e.,
Julianus scribit: frumentum id esse, quod arista in se teneat, recte Gallum definisse: lupinum vero et fabam fruges potius dici, quia non arista sed siliqua continentur, quae Servius apud Alfenum in frumento contineri putat,Dig. 50, 16, 77: sunt prima earum (frugum) genera: frumenta, ut triticum, hordeum;
et legumina, ut faba, cicer,kinds of corn, Plin. 18, 7, 9, § 48:
in segetibus frumentum, in quo culmus extulit spicam, etc.,Varr. R. R. 1, 48, 1:
triticum vel alia frumenta,Col. 8, 9, 2:
triticeum,Mart. 13, 12:
Galli turpe esse ducunt frumentum manu quaerere,Cic. Rep. 3, 9:
frumentum ex agris in loca tuta comportatur,id. Att. 5, 18, 2:
ut in itinere copia frumenti suppeteret,Caes. B. G. 1, 3, 1; 1, 48, 2:
ingens frumenti acervus,Hor. S. 2, 3, 111; 1, 1, 45; Liv. 2, 52; 21, 48; 23, 12; 23, 21 et saep.: tessera frumenti, a ticket giving the holder a share in the public distribution of corn, Juv. 7, 174; cf. Dict. of Antiq. pp. 580 sq., 864.—In plur. (esp. of standing grain:
frumenta sunt proprie omnia quae aristas habent,Isid. Orig. 17, 3): bona, Cato ap. Gell. 13, 17, 1:
luxuriosa,Cic. Or. 24, 81:
non modo frumenta in agris matura non erant, sed, etc.,Caes. B. G. 1, 16, 2; 1, 40, 11; 3, 9, 8 et saep.:
frumenta autumni matura in agris,Sall. H. 3, 67, 20; Hor. Ep. 1, 16, 72; 2, 1, 140; Liv. 23, 32; 25, 15; 31, 2; 33, 6 et saep.—