longaevus — Lewis & Short
longaevus, a, um, adj.longus-aevum,
parens,Verg. A. 3, 169; cf. id. ib. 2, 525:
senes,id. ib. 5, 715:
caput,Prop. 4 (5), 1, 52.
pons,Stat. Th. 10, 864:
senecta,Prop. 2, 10, 47 (3, 5, 31):
vetustas,Mart. Spect. 5.—
cunctantem longaeva manu deducit,Ov. M. 10, 462.