1. lūcus — Lewis & Short
lūcus, i, m.luceo, the shining, i. e. open place in the wood,
Silani lucus extra murumst est avius crebro salicto oppletus,Plaut. Aul. 4, 6, 8:
lucus est arborum multitudo cum religione, nemus vero composita multitudo arborum, silva diffusa et inculta,Serv. Verg. A. 1, 310; cf. id. ib. 1, 441;
11, 316: vos jam, Albani tumuli atque luci, imploro,Cic. Mil. 31, 85:
lucus frequenti silvā septus,Liv. 24, 3:
nemora in domibus sacros imitantia lucos,Tib. 3, 3, 15:
virtutem verba putas et Lucum ligna,Hor. Ep. 1, 6, 31:
Ennium sicut sacros vetustate lucos adoremus,Quint. 10, 1, 88:
nemoris sacri lucos tenere,Sen. Herc. Oet. 956.—
aut quos Oceano propior gerit India lucos,Verg. G. 2, 122:
alto in luco,id. A. 11, 456.—