1. mellum — Lewis & Short
mellum, i, n.,
I a dog's collar, Varr. R. R. 2, 9, 15 Schneid. N. cr. (al. melium and maelium).—Also, millus, i: millus collare canum venaticorum, factum ex corio confixumque clavis ferreis eminentibus adversus impetum luporum, Paul. ex Fest. p. 151 Müll.—Also written melium, mil-lus, q. v.
2. mellum — Walde–Hofmann
mellum, -i n. (Varro r. r. 2,9, 15 [überl. melium, s. Ernout-Meillet? 603]. meizlus, -i m. (Scipio min. frg. Paul. Fest. 151) „stachliges Halsband der Hunde* (rom. [-24-?]): dunkler Herkunft; -i4- scheint volkssprachliche (Stolz HG. 1 137) oder eher rustike bzw. dial. Laut- — [Walde–Hofmann, s.v. mellum, p. 970]