nōbĭlĭtas — Lewis & Short
nōbĭlĭtas, ātis, f.nobilis.
I Celebrity, fame, renown (very rare):
eam nobilitatem amittundam video,Plaut. Mil. 4, 8, 14:
praedicationem nobilitatemque despicere,Cic. Arch. 11, 26:
repentina,Liv. 1, 34; cf.:
aliquem nobilitate praecurrere,Nep. Thras. 1, 3.—
II High or noble birth, nobility:
ad illustrandam nobilitatem suam,Cic. Brut. 16, 62:
nobilitate sui municipii facile primus,id. Rosc. Am. 6, 15; Ov. P. 4, 16, 44; Juv. 8, 20.—
B Meton., the nobility, the nobles, the aristocracy:
nobilitatis fautor,Cic. Rosc. Am. 6, 16:
omnis noster nobilitas interiit,Caes. B. G. 7, 38:
nobilitas rempublicam deseruerat,Liv. 26, 12;
opp. plebs,id. 6, 42:
superbia commune nobilitatis malum,Sall. J. 64, 1; Luc. 3, 77.—With verb in plur.:
namque coepere nobilitas dignitatem in dominationem vertere,Sall. J. 41, 5. —
(b) Plur.:
Claudius nobilitatibus externis mitis,princes, Tac. A. 12, 20.—
III Noble or excellent quality, nobleness, excellence, superiority:
cum florere Isocratem nobilitate discipulorum videret,Cic. de Or. 3, 35, 141:
eloquio tantum nobilitatis inest,Ov. P. 2, 5, 56; Vell. 1, 4, 2:
nobilitate ingenitā,Tac. A. 1, 29:
prima croco Cilicio,Plin. 21, 6, 17, § 31:
locorum,id. 3, 5, 6, § 40:
columbarum,id. 10, 37, 53, § 110:
obstetricum nobilitas (i. e. nobilissimae obstetrices),id. 28, 6, 18, § 67.—Prov.:
nobilitas sola est atque unica virtus,Juv. 8, 20.