nocturnus — Lewis & Short
nocturnus, a, um, adj.from the adv. noctu, analog. to diurnus from diu,
labores diurnos nocturnosque suscipere,Cic. Sen. 23, 82;
opp. diurnus,id. Mil. 3, 9:
nocturnum praesidium Palatii,id. Cat. 1, 1, 1:
sacra,id. Leg. 2, 15, 37:
horae,id. Rosc. Am. 7, 19:
nocturno certare mero, putere diurno,Hor. Ep. 1, 19, 11:
bella,Verg. A. 11, 736:
ora,i. e. dark, black faces, Plaut. Poen. 1, 2, 107.—Poet. and in post-Aug. prose, of living beings that do any thing at night:
fur nocturnus, Mos. et Rom. Leg. Coll. 7, 2, 1: adulter,Juv. 8, 144:
lupus gregibus nocturnus obambulat,by night, Verg. G. 3, 538:
qui nocturnus sacra divūm legerit,Hor. S. 1, 3, 117; 2, 6, 100: advocati jam paene nocturni, summoned almost in the night-time, i. e. very early, Petr. 15.—