obdormisco — Lewis & Short
obdormisco, ĕre,
I v. inch. n. [obdormio], to fall asleep (rare but class.):
ibidem obdormiscemus,Plaut. Rud. 2, 7, 33; id. Am. 1, 1, 116: quid melius, quam in mediis vitae laboribus obdormiscere, * Cic. Tusc. 1, 49, 117:
in jure dicendo,Suet. Claud. 33:
post cibum,id. ib. 8:
cantante eo,id. Vesp. 4:
testudines summā in aquā obdormiscere,Plin. 9, 10, 12, § 36.