ob-surdesco — Lewis & Short
ob-surdesco, dŭi, 3,
I v. inch. n., to become deaf (class.).
I Lit.:
hoc sonitu oppletae aures hominum obsurduerunt,Cic. Rep. 6, 18, 19: si sapiens excaecatur, obsurdescat, etc., Aug. Civ. Dei, 19, 4, 4.—
II Trop., to be deaf, not to give ear:
obsurdescimus nescio quo modo, nec ea, quae ab eā (naturā) monemur, audimus,Cic. Lael. 24, 88: obsurduerunt aures hominum ad tam salutaria praecepta, Ambros. de Tobia, 3, 9.