ob-tĭnĕo — Lewis & Short
ob-tĭnĕo (opt-), tĭnŭi, tentum, 2 (old
obtine aures, amabo,Plaut. Cas. 3, 5, 16.—
suam quisque domum tum obtinebat,Cic. Phil. 2, 19, 48:
armis Galliam atque Italiam,Liv. 30, 19:
cum imperio Hispaniam citeriorem,to have as his province, to be governor in it, Cic. Fam. 1, 9, 2:
Galliam et Italiam,Liv. 30, 19:
Africam,Nep. Timol. 2, 4; cf.:
ex quā insulā nummus nullus, me obtinente, erogabitur,during my administration, Cic. Att. 5, 21, 7: QVEI AERARIVM PROVINCIAM OBTINEBIT, who will have the administration of the public treasure, Lex Thor. § 20 Rudorff. p. 168;
Lex de Scribis ap. Haubold, p. 85: necessitudinem cum publicanis,Cic. Q. Fr. 1, 1, 12, § 35:
vitam et famam,to preserve, id. Rosc. Am. 17, 49:
auctoritatem suam,to maintain, id. ib. 48, 139:
principatum,Caes. B. G. 1, 3:
regnum,id. ib. 1, 7:
jus,to assert, maintain, Tac. A. 1, 32:
causam,Caes. B. G. 7, 37, 4:
noctem insequentem eadem caligo obtinuit,occupied, took up, prevailed during, Liv. 29, 27:
quae (fama) plerosque obtinet,Sall. J. 17, 7:
proverbii locum obtinet,i. e. is become proverbial, Cic. Tusc. 4, 16, 36:
parentis gravitatem,id. Sull. 6, 19:
numerum deorum,to be numbered among, id. N. D. 3, 20, 51; so,
aliquem numerum,id. Brut. 47, 175; cf. id. Off. 2, 12, 43: summam opinionem m scholis, Quint. 10, 5, 18:
admirationem,to be admired, Plin. 34, 2, 2, § 2:
patriae nomen,id. 15, 18, 19, § 69:
firmitudinem animi,i. e. exhibited, Plaut. As. 2, 2, 54:
pontem,would not yield, Liv. 2, 10:
silentiam,to maintain, id. 1, 16.—With inf., to persist in:
earumque artem et disciplinam obtineat colere,Plaut. Mil. 2, 2, 30.—
possumus hoc teste ... quod dicimus, obtinere?Cic. Verr. 2, 3, 71, § 168:
duas contrarias sententias,id. Fin. 4, 28, 78:
diu pugnare in iis, quae obtinere non possis,Quint. 6, 4, 15:
recta apud turpes,id. 3, 8, 38:
quaedam (leges) an obtineri possint,id. 2, 4, 39; 6, 1, 7:
quod orator praecipue sibi obtinendum intellegit,id. 3, 6, 9 Spald. N. cr. (al. proponendum); cf. id. 12, 10, 53:
si defecerint omnia, tum videndum erit, an obtineri possit, ne illud quidem recte factum,id. 5, 13, 24; 2, 5, 18.—
class.): quanta instrumenta habeat (homo) ad obtinendam adipiscendamque sapientiam,Cic. Leg. 1, 22, 59:
impetrare et obtinere,Gell. 12, 14, 6; Cic. Fam. 1, 8, 5:
malas causas semper obtinuit, in optimā concidit,gained, id. Att. 7, 25, 1; cf. id. Rosc. Com. 4, 10:
jus suum contra aliquem,id. Quint. 9, 34:
Romani si rem obtinuerint,if they gained the victory, Caes. B. G. 7, 85: voluimus quaedam;
obtenta non sunt,Cic. Balb. 27, 61:
apud eum causam obtinuit,Caes. B. G. 7, 37:
aditu regis obtento,Just. 21, 6, 5.—Hence, to conquer, overcome (eccl. Lat.):
melius est ut pugnemus contra eos in campestribus, et obtinebimus eos,Vulg. 3 Reg. 20, 23; 20, 25; id. Judith, 1, 5.—
quod et plures tradidere auctores et fama obtinuit,Liv. 21, 46, 10; cf. with a subject-clause: pro vero antea obtinebat, regna atque imperia Fortunam dono dare, Sall. Rep. Ordin. init.:
non ipsos quoque fuisse pastores obtinebit, quod? etc.,Varr. R. R. 2, 1, 9:
si dissentirent, sententia plurium obtineret,would prevail, Dig. 42, 1, 36:
quod merito obtinuit,ib. 2, 4, 4.—Absol.:
obtinuit (sc. consuetudo),Dig. 1, 13, 1.—With de: quia de intercalando non obtinuerat, Cael. ap. Cic. Fam. 8, 6, 5.—With ut or ne:
his obtinuit, ut praeferretur candidato,Liv. 35, 10; Suet. Claud. 41:
obtinuit, ne reus fieret,id. Caes. 23.—With quin, Suet. Tib. 31.