pascŭus — Lewis & Short
pascŭus, a, um, adj.pasco,
ager,Plaut. Truc. 1, 2, 47:
agri, arvi et arbusti et pascui,Cic. Rep. 5, 2, 3:
rura,Lucr. 5, 1248:
silva,Dig. 50, 16, 30; cf. in the foll.—
ab viridi pascuo,Varr. R. R. 2, 11, 2:
ne esuriens mittatur in pascuum,Col. 8, 14, 8:
rus quod pascuo caret,id. 7, 1, 1; Plin. 8, 47, 72, § 189.—
in censorum pascuis,Cic. Agr. 1, 1, 3:
gregem in pascua mittere,Verg. G. 3, 323:
pascua laeta,Ov. F. 4, 476:
pascua herbosa,id. M. 2, 689:
Lucana,Hor. Epod. 1, 28:
laeta Clitumni pascua,Juv. 12, 13:
exire in pascua,Plin. 10, 44, 61, § 126:
etiam nunc in tabulis censoriis pascua dicuntur omnia, ex quibus populus reditus habet, quia diu hoc solum vectigal fuerat,Plin. 18, 3, 3, § 11.—
pascua jurulenta,App. M. 2, p. 117, 31.—