pastōrālis — Lewis & Short
pastōrālis, e, adj.pastor,
I of or belonging to herdsmen or shepherds, pastoral:
vita,Varr. R. R. 2, 1, 15:
ille Romuli auguratus pastoralis, non urbanus fuit,Cic. Div. 1, 48, 107: habitus, Liv 9, 36: juventus, Ov. F. 2, 365:
myrtus,Verg. A. 7, 817:
manus,a band of shepherds, Vell. 1, 8:
scientia,Col. 1 prooem.:
o pastoralis Apollo,Calp. Ecl. 7, 22.—Adv.: pastōrālĭter, like a shepherd, Ven. Fort. Ep. post Carm. 8, 17.