pătrītus — Lewis & Short
pătrītus, a, um, adj.pater, like avitus from avus,
secundum leges patritas,id. ib. 161, 8:
patrita et avita philosophia,Cic. Tusc. 1, 19, 45:
res,Cic. Verr. 1, 5, 13 (Klotz);
Lex. Thor lin. 28: subleva misericordiā aetatem familiarem tibi et patritam,Front. Ep. ad Amic. 2, 6 fin.:
in sedem patritam referri,Arn. 2, 87: Jesum Valentiniani cognominant Soterem de patritis, after the example of their fathers or forefathers, Tert. adv. Val. 12.