păvĕ-făcĭo — Lewis & Short
păvĕ-făcĭo, fēci, factus, 3, v. a.paveo,
pavefacta pectora,id. ib. 15, 636:
subito pavefactus,Suet. Aug. 99:
fumo ac murmure pavefactus,id. Calig. 51; id. Ner. 48; Gell. 2, 29, 12; 5, 14, 20:
pavefactus infans,Sen. Herc. Fur. 1022:
fulgente ejus lumine pavefactus est,Ambros. in Psa. 118, 8, § 17:
pavefecit,Aug. Qu. in Heptat. 7, 27.