pĕdester — Lewis & Short
pĕdester, tris, tre (
I masc. pedestris, Nep. Eum. 4, 3; Vop. Prob. 21, 1), adj. id., on foot, that goes, is done, etc., on foot, pedestrian.
I Lit.:
gratior illi videtur statua pedestris futura, quam equestris,Cic. Phil. 9, 6:
equestres et pedestres copiae,foot-soldiers, infantry, id. Fin. 2, 34, 112:
copiae,Caes. B. G. 2, 17 al.; Tac. H. 2, 11 fin.; so,
pedester exercitus,Nep. Eum. 4, 3:
pedestre scutum,of a foot-soldier, Liv. 7, 10:
pugna,id. 22, 47:
proelium duplex equestre ac pedestre commisit,Suet. Dom. 4:
pedestris acies,Tac. A. 2, 17.—
2 In plur. subst. pedestres, foot-soldiers, Just. 11, 9; people on foot, Vulg. Matt. 14, 13; id. Marc. 6, 33.—
3 Pedestria auspicia nominabantur, quae dabantur a vulpe, lupo, equo, ceterisque animalibus quadrupedibus, Paul. ex Fest. p. 244 Müll.—
B Transf., on land, by land:
pedestres navalesque pugnae,Cic. Sen. 5:
pedestria itinera,the roads by land, Caes. B. G. 3, 9; cf. id. B. C. 2, 32:
proelia pedestria,Just. 4, 4, 4:
transitus,Plin. 3, 11, 16, § 101; Mart. Spect. 28. —
II Trop., of style, like the Gr. pezo/s, not rising above the ground, not elevated.
A Written in prose, prose (Gr. idiom;
Lat. prosa oratio): Plato multum supra prosam orationem et quam pedestrem Graeci vocant, surgit,Quint. 10, 1, 81:
pedestres historiae,Hor. C. 2, 12, 9.—
B Plain, common, without poetic flights, without pathos, prosaic:
dolet sermone pedestri Telephus,Hor. A. P. 95:
quid prius inlustrem satiris musāque pedestri,id. S. 2, 6, 17 (for which:
sermones Repentes per humum,id. Ep. 2, 1, 251):
opus,Aus. Ep. 16, 78:
fabulae,Ter. Maur. p. 2433 P.