pellūcĭdus — Lewis & Short
pellūcĭdus (perl-), a, um, adj.perluceo,
I transparent, pellucid.
I Lit.:
membrana,Cic. N. D. 2, 57, 142:
deos induxit Epicurus perlucidos et perflabiles,id. Div. 2, 17, 40:
fons,Ov. H. 15, 157; cf.:
arcanique fides prodiga perlucidior vitro,Hor. C. 1, 18, 16:
perlucidus, crenidatus, armillatus,in a transparent garment, Sen. Const. Sap. 18:
pellucidus ostro,Mart. 12, 38, 3.—
II Transf., very bright:
illustris et perlucida stella,Cic. Div. 1, 57, 130.