1. pĕnĭtus — Lewis & Short
pĕnĭtus, a, um, adj.root pa- of pasco; v. penates,
exscrea usque ex penitis faucibus,Plaut. As. 1, 1, 28:
scaturigo fontis,App. M. 6, p. 178, 33:
mente penitā conditum,id. ib. 11, p. 259, 38.—Comp. penitior pars domūs, App. Fragm. ap. Prisc. p. 599 P.—Sup.:
advecta ex Arabiā penitissimā,Plaut. Pers. 4, 3, 53; so id. ib. 4, 3, 71:
in latebras abscondas pectore penitissimo,id. Cist. 1, 1, 65:
Scythae illi penitissimi,the most remote, Gell. 9, 4, 6:
de Graecorum penitissimis litteris,Macr. S. 5, 19. —As subst.: pĕnĭta, ōrum, n., the inmost parts:
mundi,Mart. Cap. 1, § 9:
terrae,id. 6, § 600:
sacri loci,Jul. Val. Rer. Gest. Alex. 3, 43.—Hence, adv., in two forms.
penitissime,Sid. Ep. 4, 9.—
extra penitusque coacti Exagitant venti, Sev. Aetn. 317: penitusque deus, non fronte notandus,Manil. 4, 309.—
saxum penitus excisum,Cic. Verr. 2, 5, 27, § 68:
argentum penitus abditum,id. Off. 2, 2, 13:
jacent penitus defossa talenta,Verg. A. 10, 526:
penitus convalle virenti,id. ib. 6, 679:
penitus terrae defigitur arbos,id. G. 2, 290:
penitus penetrare,Cels. 5, 26, 7:
Suevos penitus ad extremos fines se recepisse,Caes. B. G. 6, 9:
penitus in Thraciam se abdidit,Nep. Alcib. 9:
mare retibus penitus scrutare,Juv. 5, 95.—
penitus ex intimā philosophiā hauriendam juris disciplinam putas,from the very depths of philosophy, Cic. Leg. 1, 5, 17:
opinio tam penitus insita,so deeply rooted, id. Clu. 1, 4:
bene penitus sese dare in familiaritatem alicujus,Cic. Verr. 2, 2, 70, § 169:
periculum penitus in venis et visceribus rei publicae,in the very heart, id. Cat. 1, 13, 31:
demittere se penitus in causam,id. Att. 7, 12, 3.—
caput et supercilia penitus abrasa,Cic. Rosc. Com. 7, 20:
utrum hic confirmasse videtur religionem an penitus totam sustulisse?id. N. D. 1, 42, 119:
res penitus perspectae,id. de Or. 1, 23, 108:
penitus pernoscere omnes animorum motus,id. ib. 1, 5, 17:
quod in memoriā meā penitus insederit,id. ib. 2, 28, 122:
intellegere aliquid,id. Att. 8, 12, 1:
amittere hanc consuetudinem et disciplinam,id. Off. 2, 8, 27:
diffidere rei publicae,id. Fam. 5, 13, 5:
perdere se ipsos,id. Fin. 1, 15, 49: te penitus rogo ne, etc., Q. Cic. ap. Cic. Fam. 16, 8, 1:
penitus toto divisos orbe Britannos,Verg. E. 1, 66:
dilecta penitus,Hor. C. 1, 21, 4.— Hence, to strengthen the comp.:
penitus crudelior,far more, Prop. 1, 16, 17.—To strengthen the sup.:
vir penitus Romano nomini infestissimus,Vell. 2, 27, 1.