per-frŭor — Lewis & Short
per-frŭor, ctus, 3, v. dep.
his ego rebus pascor, his delector, his perfruor,Cic. Pis. 20, 45:
laetitiā,id. Cat. 1, 10, 25:
salvā re publicā,id. ib. 4, 6, 4:
sapientiae laude,id. Brut. 2, 9:
vitā modicā,id. Leg. 1, 21, 56:
otio,id. Fam. 7, 1, 1:
recordatione urbis,Vell. 2, 101, 3 al.:
amoenitate summā perfructus est,Cic. Hort. p. 484 Orell.—
ad perfruendas voluptates,Cic. Off. 1, 8, 25.—
mandatis perfruar ipsa patris,Ov. H. 11, 128.