perfunctĭo — Lewis & Short
perfunctĭo, ōnis, f.perfungor,
I a performing, discharging of an office (class.):
honorum,Cic. de Or. 3, 2, 7: laborum, an undergoing, enduring (along with perpessio dolorum), id. Fin. 1, 15, 49.—Of things: annua fertur ei totius spatii esse perfunctio, Ambros. Hexaëm. 4, 5, 24.