pĕr-indignus — Lewis & Short
pĕr-indignus, a, um, adj.,
I very unworthy, very unbecoming, Sid. Ep. 4, 4.— Adv.: pĕrindignē, very indignantly (post-Aug.):
tulit perindigne actum a senatu, ut, etc.,Suet. Tib. 50.