per-lŭo — Lewis & Short
per-lŭo (pelluo, ŭi, ūtum, 3, v. a.,
Front. Ep. ad M. Caes. 4),manus undā,Ov. F. 5, 435:
aliquid aquā marinā,Col. 12, 20, 3:
aedem madentibus pennis,Plin. 10, 44, 61, § 127:
sitientes artus,Petr. 120:
sudor perluit ora,id. 123.—Pass., to wash one's self, to bathe:
perluitur solitā Titania lympha,Ov. M. 3, 173:
in fluminibus perluuntur,Caes. B. G. 6, 20; Hor. Ep. 1, 15, 4 (in App. M. 2, 30, p. 166 Oud., read diffluens).