quam-vīs — Lewis & Short
quam-vīs, adv. and
I conj.
I Adv., as you will, as much as you will or like, ever so much, ever so; hence, to designate a very high degree, as much as possible, very much, exceedingly (class.):
quamvis multos nominatim proferre,as many as you will, very many, Cic. Rosc. Am. 16, 47:
esse quamvis facetum atque salsum,id. de Or. 2, 56, 228:
quamvis callide, quamvis audacter, quamvis impudenter,Cic. Verr. 2, 2, 54, § 134:
quamvis subito,id. Lael. 5, 17: et praeter eos quamvis enumeres multos licet, ever so many, id. Leg. 3, 10, 24:
per populum quamvis justum et moderatum,id. Rep. 1, 27, 43; 2, 30, 101:
quamvis pauci,Caes. B. G. 4, 2:
quamvis pernix,Plaut. Ps. 4, 7, 79:
ridiculus,id. Men. 2, 2, 43:
humanus et jocosus homo,Varr. R. R. 2, 5.—With sup.:
quamvis vitiosissimus orator,Cic. de Or. 3, 26, 103; Col. 7, 8, 4; 2, 2, 25; 4, 24, 19; Tac. H. 2, 30; 3, 28; Quint. 6, prooem. 4; Plin. Ep. 9, 17, 1.—
II Conj., as much as ever you will, i. e. how much soever, however much, although, albeit; regularly joined with subj. (not so in Livy); only rarely, and mostly post-Aug., with indic. (v. infra).
(a) With subj.:
homines, quamvis in turbidis rebus sint, tamen, etc.,Cic. Phil. 2, 16, 39:
non igitur potestas est cum velis opitulandi rei publicae, quamvis ea prematur periculis, nisi, etc.,id. Rep. 1, 6, 10:
quamvis sit magna (exspectatio), tamen eam vinces,id. ib. 1, 23, 37; cf.:
quamvis prudens ad cogitandum sis sicut es, tamen nisi, etc.,id. Att. 12, 37, 2;
and with this cf.: huc accedit, quod quamvis ille felix sit sicut est, tamen, etc.,id. Rosc. Am. 8, 22:
ipsas quamvis angusti terminus aevi Excipiat ... At genus immortale manet,Verg. G. 4, 206.—
In a negative clause: senectus enim quamvis non sit gravis,Cic. Lael. 3, 11; 26, 97; Varr. R. R. 1, 2, 23:
quamvis non fueris suasor,Cic. Att. 16, 7, 2.—
(b) With indic.:
erat inter eos dignitate regiā, quamvis carebat nomine,Nep. Milt. 2, 2:
quamvis infesto animo et minaci perveneras,Liv. 2, 40, 7; Cels. 1 praef.:
quamvis est enim omnis hyperbole ultra finem, non tamen esse debet ultra modum,Quint. 8, 6, 73:
carne tamen quamvis distat nil,Hor. S. 2, 2, 29:
quamvis tacet Hermogenes,id. ib. 1, 3, 129; cf. Dillenb. ad Hor. C. 1, 28, 13; Verg. A. 5, 542; Ov. M. 2, 782. In Cic. only in joining to his discourse a Lucilian verse beginning with quamvis, Cic. de Or. 3, 23, 86.—
(g) Without a verb, Carm. Marci ap. Fest. s. v. negumate, p. 165 Müll.:
res bello gesserat, quamvis rei publicae calamitosas, attamen magnas,Cic. Phil. 2, 45, 116:
quamvis iniqua passi,id. Fam. 7, 3, 6; Cic. Verr. 2, 3, 97, § 224; Col. 9, 14, 14.