rārĭtas — Lewis & Short
rārĭtas, ātis, f.id.,
I the state of being loose or not dense, looseness of texture, distance apart (good prose).
I Lit.:
in pulmonibus inest raritas quaedam et assimilis spongiis mollitudo ad hauriendum spiritum aptissima,Cic. N. D. 2, 55, 136:
dentium,Quint. 11, 3, 55:
(asini) nec pontes transeunt, per raritatem eorum translucentibus fluviis,Plin. 8, 43, 68, § 169.—In plur.:
foraminum raritates,Vitr. 2, 5:
venarum,id. 8, 3.—
II Transf., small number, fewness, rarity:
capillorum,thinness, Suet. Oth. 12; cf.
superciliorum,Plin. 28, 11, 46, § 163:
stellarum (opp. multitudo),id. 2, 18, 16, § 80:
remanentium (hominum),Suet. Aug. 43:
exemplorum,Plin. 7, 13, 11, § 58; cf. Cels. 7, 14:
raritas dictorum distinguet oratorem a scurrā,Cic. de Or. 2, 60, 247; cf.
figurarum,Quint. 9, 3, 27:
lavandi,Suet. Aug. 82:
in raritate videre,Lampr. Elag. 28. —
b Concr., a rarity:
Alexandro equi magna raritas contigit,Plin. 8, 42, 64, § 154.— In plur.:
raritates,Gell. 3, 16, 9.