1. raucus — Lewis & Short
raucus, a, um, adj.from root ru-, to make a loud noise, ravus,
rogitando sum raucus factus,Plaut. Ep. 2, 1, 16: expurigabo ad raucam ravim omnia, id. Fragm. ap. Non. 164, 19:
nos raucos saepe attentissime audiri video: at Aesopum, si paulum irrauserit, explodi,Cic. de Or. 1, 61, 259; Prop. 1, 16, 39:
cornices,Lucr. 6, 751:
palumbes,Verg. E. 1, 58:
cicadae,id. ib. 2, 12:
fauces,Lucr. 6, 1189; cf.
guttur,Ov. M. 2, 484:
os aselli,id. F. 1, 433:
vox (ranarum),id. M. 6, 377:
garrulitas (picarum),id. ib. 5, 678:
stridor (simiae),id. ib. 14, 100:
quaere peregrinum vicinia rauca reclamat,screaming herself hoarse, Hor. Ep. 1, 17, 62; cf.
circus,Juv. 8, 59 Rup.:
causidici,Mart. 4, 8, 2:
rogatores,id. 10, 5, 4:
Codrus,Juv. 1, 2:
cohors (Gallorum),id. 6, 514:
illa (puella) sonat raucum quiddam,Ov. A. A. 3, 289; cf. the foll.— Poet., in gen., of the swan:
dant sonitum rauci per stagna loquacia cygni,Verg. A. 11, 458.— Comp.:
raucior,Mart. Cap. 1, § 28; Serv. ad Verg. A. 7, 704.—
cornu,Prop. 3, 3 (4, 2), 41:
cymbala,id. 3, 17 (4, 16), 36:
tibia,id. 3, 10 (4, 9), 23:
ossa (tubae),id. 4 (5), 3, 20; cf.
aes (i. e. tuba),Verg. G. 4, 71 et saep.:
murmur (undae),id. ib. 1, 109; cf. Hadria, Hor. C. 2, 14, 14:
litus,Stat. Th. 5, 291:
Aquilo,Mart. 1, 50, 20:
tonitrua,Stat. Th. 2, 40:
postes,Prop. 4 (5), 8, 49. cf. Ov. Am. 1, 6, 50: aes (i. e. scutum). Verg. A. 2, 545 et saep.:
amnis Rauca sonans,id. ib. 9, 125; cf.:
tumidus post flamina pontus Rauca gemit,Luc. 5, 217:
arma raucum gemuere,Sil. 2, 245; cf. Ov. A. A. 3, 289.—
te vero nolo, nisi ipse rumor jam raucus erit factus, ad Baias venire,has become faint, died away, Cic. Fam. 9, 2, 5.