raudus — Lewis & Short
raudus (also rōdus and rūdus), ĕris, n.kindr. with rudis; cf.: crudus, crudelis,
I a rude mass; hence, in partic., a piece of brass used as a coin (an old word):
rodus vel raudus significat rem rudem et imperfectam. Nam saxum quoque raudus appellant poëtae, ut Attius in Menalippo: manibus rapere raudus saxeum grandem et gravem. Vulgus quidem in usu habuit non modo pro aere imperfecto, sed etiam pro signato ... in aestimatione censoriă aes infectum rudus appellatur, Fest. s. v. rodus, p. 265 Müll.: aes raudus dictum,Varr. L. L. 5, § 163 ib.:
olim aera raudera dicebantur,Val. Max. 5, 6, 3: xalko\s a)ne/rgastos rudus, Gloss. Philox.:
sculptor ab eris Rudere decoctam consuevit fingere massam,Prud. Apoth. 792:
cum rudera milites jacerent,Liv. 26, 11, 9 Weissenb.