rĕ-cĭpĭo — Lewis & Short
rĕ-cĭpĭo, cēpi, ceptum, 3 (
I fut. apoc. recipie, for recipiam, Cato ap. Fest. p. 138 and 236 Müll.; v. dico init.:
recepso, for recepero,Cat. 44, 19), v. a. capio.
I To take back, get back, bring back; to retake, regain, recover.
A Lit. (very freq. and class.):
dandis recipiendisque meritis,Cic. Lael. 8, 26:
tu me sequere ad trapezitam . . . recipe actutum,Plaut. Curc. 5, 3, 49 (just before, ni argentum refers); cf.:
centum talenta et credidisse eos constat, et non recepisse,Quint. 5, 10, 111; and (opp. mutuum dare) Mart. 3, 40, 4:
si velit suos recipere, obsides sibi remittat,Caes. B. G. 3, 8 fin.:
obsides,Suet. Aug. 21:
reges,Liv. 2, 15:
recepto amico,Hor. C. 2, 7, 27; 4, 2, 47. — Freq. of places, etc., once captured and lost, to retake:
cum Tarento amisso ... aliquot post annos Maximus id oppidum recepisset ... nunquam ego (Tarentum) recepissem, nisi tu perdidisses,Cic. de Or. 2, 67, 273; cf. id. Sen. 4, 11:
Lavinium,Liv. 2, 39;
so of other things: recipere suas res amissas,Liv. 3, 63:
praeda omnis recepta est,id. 3, 3:
signa, quae ademerant Parthi,Suet. Tib. 9:
arma,Liv. 9, 11; Curt. 4, 12, 17: pectore in adverso totum cui comminus ensem Condidit assurgenti, et multā morte recepit, drew out again, = retraxit, Verg. A. 9, 348; so,
sagittam ab alterā parte,Cels. 7, 5, 2: suos omnes incolumes receperunt (sc. ex oppido in castra), drew off, withdrew, = reduxerunt, Caes. B. G. 7, 12 fin.; so,
milites defessos,id. B. C. 1, 45 fin.:
exercitum,Liv. 10, 42:
equitatum navibus ad se intra munitiones,Caes. B. C. 3, 58:
illum ego ... medio ex hoste recepi,bore away, rescued, Verg. A. 6, 111.—
b With se, to draw back, withdraw from or to any place, to betake one's self anywhere; in milit. lang., to retire, retreat:
se ex eo loco,Plaut. Aul. 4, 8, 10; cf.:
se e fano,id. Poen. 4, 1, 5:
se ex opere,id. Men. 5, 3, 7:
se ex hisce locis,Cic. Verr. 2, 4, 10, § 21:
se e Siciliā,id. Brut. 92, 318:
se ex fugā,Caes. B. G. 7, 20 fin.; id. B. C. 3, 102:
se inde,id. B. G. 5, 15:
se hinc,id. B. C. 1, 45 et saep.:
recipe te,Plaut. Trin. 4, 3, 8:
se,Cic. Off. 3, 10, 45 (just before, reverti); Caes. B. C. 3, 45 (coupled with loco excedere); 3, 46; cf.:
sui recipiendi facultas,id. B. G. 3, 4 fin.; 6, 37;
for which: se recipiendi spatium,Liv. 10, 28:
recipe te ad erum,Plaut. Trin. 4, 3, 20:
se ad dominum,id. ib. 4, 3, 1:
se ad nos,Cic. Att. 4, 15, 2:
se ad suos,Caes. B. G. 1, 46; 7, 82; id. B. C. 3, 38; 3, 50; 3, 52 fin.:
se ad Caesarem (Allobroges, legati),id. B. G. 1, 11; 4, 38:
se ad agmen,id. ib. 7, 13; id. B. C. 3, 75 fin.:
se penitus ad extremos fines,id. B. G. 6, 10:
se ad legionem,id. ib. 7, 50 fin.:
se ad oppidum llerdam,id. B. C. 1, 45:
se ad ordines suos,id. ib. 2, 41:
se ad signa,id. B. G. 5, 34 fin.; id. B. C. 1, 43 fin.:
se a pabulo ad stabulum,Plaut. Mil. 2, 3, 33:
inde se in currus,Caes. B. G. 4, 33 fin.:
se ex castris in oppidum,id. B. C. 2, 35:
se in castra,id. B. G. 2. 11 fin.; 2, 24; 3, 6; 3, 26 fin.;
4, 15 et saep.: se in fines,id. ib. 4, 16:
se in Galliam,id. ib. 4, 19 fin.:
se in montem,id. ib. 1, 25: se in antiquas munitiones, id. B. C. 3, 54 fin.:
se in silvas ad suos,id. B. G. 2, 19:
se in castra ad urbem,id. B. C. 2, 25; 2, 26; cf.:
se retro in castra,Liv. 23, 36;
and with this cf.: sese retro in Bruttios,id. 23, 37;
and so, se, with rursus,Plaut. Capt. 1, 2, 25; id. Pers. 4, 5, 6; id. Rud. 4, 6, 19; Caes. B. G. 5, 34 fin.; id. B. C. 2, 41 et saep.:
se in novissimos,Liv. 7, 40:
se intra munitiones,Caes. B. G. 5, 44; cf.:
se intra montes,id. B. C. 1, 65:
se per declive,id. ib. 3, 51:
se sub murum,id. ib. 2, 14:
se trans Rhenum,id. B. G. 6, 41:
se Larissam versus,id. B. C. 3, 97:
se domum ex hostibus,Plaut. Am. 2, 2, 52:
se domum,id. ib. 2, 2, 31; id. Capt. 1, 2, 25; id. Aul. 2, 1, 55:
se Adrumetum,Caes. B. C. 2, 23:
se Hispalim,id. ib. 2, 20:
se Dyrrhachium ad Pompeium,id. ib. 3, 9 fin.:
se illuc,Plaut. Most. 3, 1, 10; id. Merc. 5, 2, 40; id. Ps. 3, 1, 23 al.; cf.:
se huc esum ad praesepim suam,id. Curc. 2, 1, 13:
se eo,Caes. B. G. 1, 25 et saep. — In the same meaning, without se: neque sepulcrum, quo recipiat, habeat portum corporis, Enn. ap. Cic. Tusc. 1, 44, 107 (Trag. v. 415 Vahl.); cf.
of a military retreat: si quo erat longius prodeundum aut celerius recipiendum,Caes. B. G. 1, 48 fin.; so without se after the verbum finitum several times in Plaut.:
rursum in portum recipimus,Plaut. Bacch. 2, 3, 60:
dum recipis,id. Rud. 3, 6, 42:
actutum face recipias,id. Merc. 2, 4, 30. —
2 Transf.
(a) In business lang., to keep back, retain, reserve (cf. Gell. 17, 6, 6):
posticulum hoc recepit, quom aedis vendidit,Plaut. Trin. 1, 2, 157; so in a sale, Crassus ap. Cic. de Or. 2, 55, 226; Cic. Top. 26, 100; Dig. 19, 1, 53; 8, 4, 10: mulier magnam dotem dat et magnam pecuniam recipit, Cato ap. Gell. 17, 6, 8. — With object-clause, Cato, R. R. 149, 2. — With dat.:
aqua, itinere, actu domini usioni recipitur,Cato, R. R. 149, 2.—
(b) To restore (late Lat.):
urbem munitissimam,to fortify anew, Amm. 16, 3, 2. —
B Trop., to get back, bring back; to receive again, regain, recover:
ut antiquam frequentiam recipere vastam ac desertam bellis urbem paterentur,Liv. 24, 3:
jus,Quint. 5, 10, 118:
et totidem, quot dixit, verba recepit,got back, Ov. M. 3, 384:
quam (vitam) postquam recepi,received again, id. ib. 15, 535: anhelitum, to recover one's breath, Plaut. Ep. 2, 2, 21; id. Merc. 3, 4, 16; cf.
spiritum,Quint. 11, 3, 55:
animam,Ter. Ad. 3, 2, 26; Quint. 6, prooem. § 13;:
a tanto pavore recipere animos,Liv. 21, 5, 16 Weissenb.:
a pavore animum,id. 2, 50, 10:
e pavore recepto animo,id. 44, 10, 1;
for which: animos ex pavore,id. 21, 5 fin.:
recepto animo,Curt. 6, 9, 2; 9, 5, 29:
animum vultumque,Ov. F. 4, 615:
mente receptā,Hor. Ep. 2, 2, 104:
(vocem) ab acutissimo sono usque ad gravissimum sonum recipere,to bring it back, Cic. de Or. 1, 59, 251. —
In zeugma (cf. I. A. supra): arma et animos,Curt. 4, 12, 17.—
b With se.
(a) To betake one's self, withdraw, retire from or to any place:
ad ingenium vetus versutum te recipis tuum,Plaut. As. 2, 1, 7:
ad frugem bonam,Cic. Cael. 12, 28:
ad reliquam cogitationem belli,Caes. B. C. 3, 17 fin.:
se a voluptatibus in otium,Plin. Pan. 82, 8:
se in principem,to resume his princely air, id. ib. 76, 5.— More freq.,
(b) To recover, to collect one's self:
difficulter se recipiunt,regain strength, Varr. R. R. 2, 5, 17:
quae cum intuerer stupens, ut me recepi, Quis hic, inquam, etc.,Cic. Rep. 6, 18, 18:
nullum spatium respirandi recipiendique se dedit,Liv. 10, 28:
se ex terrore ac fugā,Caes. B. G. 2, 12:
se ex timore,id. ib. 4, 34:
se ex fugā,id. ib. 4, 27:
nondum totā me mente recepi,Ov. M. 5, 275.
II (Acc. to re, I. b.) To take to one's self, admit, accept, receive; constr. with the simple acc., with ad, or in and acc., in and abl., with simple abl., with a local acc.
A Lit.
(a) With simple acc.:
quos homines quondam Laurentis terra recepit, Enn. ap. Prisc. p 762 P. (Ann. v. 35 Vahl.): (ego) excludor, ille recipitur,Ter. Eun. 1, 2, 79:
aliquem,Cic. Off. 3, 11, 48:
hic nulla munitio est, quae perterritos recipiat,Caes. B. G. 6, 39; cf.:
hos tutissimus portus recipiebat,id. B. C. 3, 27; 1, 15; cf. id. ib. 3, 11 fin.;
3, 35: eum Jugurtha accuratissime recepit,Sall. J. 16, 3:
neque quisquam aut expulsus invidiosius aut receptus est laetius,Vell. 2, 45, 3; Quint. 7, 1, 14; 9, 2, 89:
nisi nos vicina Trivici Villa recepisset,Hor. S. 1, 5, 80 et saep.:
quisnam istic fluvius est, quem non recipiat mare?Plaut. Curc. 1, 1, 86; cf. Caes. B. G. 4, 10; and:
(Peneus) accipit amnem Orcon nec recipit,i. e. does not take it to itself, does not mingle with it, Plin. 4, 8, 15, § 31:
equus frenum recepit,received, submitted to, Hor. Ep. 1, 10, 36:
necesse erat, ab latere aperto tela recipi,Caes. B. G. 5, 35. —
(b) With ad:
recipe me ad te,Plaut. Cist. 3, 9; id. Am. 3, 2, 11; id. Rud. 2, 3, 20; id. Ps. 3, 6, 6; Ter. Heaut. 3, 3, 6; Suet. Caes. 63:
aliquem ad epulas,Cic. Top. 5, 25; cf.:
ad lusum,Suet. Ner. 11. —
(g) With in and acc.:
recipe me in tectum,Plaut. Rud. 2, 7, 16:
concubinam in aedes,id. Mil. 4, 3, 3:
nos in custodiam tuam,id. Rud. 3, 3, 34:
Tarquinium in civitatem,Cic. Rep. 2, 20, 35; id. Balb. 13, 31; Liv. 2, 5; Hor. Ep. 2, 1, 6:
aliquem in ordinem senatorium,Cic. Phil. 7, 5, 15:
aliquem in fidem,id. Fam. 13, 19, 2; id. Att. 15, 14, 3; Caes. B. G. 2, 15; 4, 22:
aliquem in civitatem,Cic. Balb. 12, 29:
aliquem in caelum,id. N. D. 3, 15, 39:
aliquem in deditionem,Caes. B. G. 3, 21 fin.; Liv. 8, 13; Suet. Calig. 14 al.:
aliquem in jus dicionemque,Liv. 21, 61:
aliquem in amicitiam,Sall. J. 14, 5; 5, 4 Kritz N. cr.:
aliquam in matrimonium,Suet. Caes. 50; Just. 9, 5, 9 et saep. —
(d) With in and abl. (rare and in purely local relations; v. Kritz ad Sall. J. 5, 4):
aliquem in loco,Plaut. Stich. 5, 4, 3:
loricati in equis recipiuntur, Auct. B. Hisp. 4, 2: sidera in caelo recepta,Ov. M. 2, 529 (but in Liv. 24, 32, 6, the correct read. is tuto Hexapylo, without in; v. Weissenb. ad h. l.). — (e) With simple abl. (mostly in purely local relations):
ut tuo recipias tecto servesque nos,Plaut. Rud. 1, 5, 18; so,
aliquem tecto,Caes. B. G. 7, 66 fin.:
exercitum tectis ac sedibus suis,Cic. Agr. 2, 33, 90:
aliquem suis urbibus,id. Fl. 25, 61:
aliquem civitate,id. Balb. 14, 32:
aliquem finibus suis,Caes. B. G. 6, 6; 7, 20 fin.:
aliquem oppido ac portu,id. B. C. 3, 12; 3, 102 fin.:
aliquem moenibus,Sall. J. 28, 2:
Romulus caelo receptus,Quint. 3, 7, 5:
receptus Terra Neptunus,Hor. A. P. 63 et saep. — (z) With local acc.:
me Acheruntem recipere Orcus noluit,Plaut. Most. 2, 2, 68:
aliquem domum suam,Cic. Arch. 3, 5; cf.:
aliquem domum ad se hospitio,Caes. B. C. 2, 20.— (h) Absol.:
plerosque hi, qui receperant, celant,Caes. B. C. 1, 76.—
2 Transf.
a In business lang., to take in, receive as the proceeds of any thing:
dena milia sestertia ex melle,Varr. R. R. 3, 16, 11:
pecuniam ex novis vectigalibus,Cic. Agr. 2, 23, 62:
pecunia, quae recipi potest,id. ib. 2, 18, 47. —
b In gladiator's lang.: recipe ferrum, receive your death-blow, the cry of the people to a vanquished gladiator whom they were not inclined to spare, Cic. Sest. 37, 80; id. Tusc. 2, 17, 41 Kühn.; Sen. Tranq. 11, 1;
for which: totum telum corpore,Cic. Rosc. Am. 12, 33; and:
ense recepto,Luc. 2, 194 Corte.—
c Milit. t. t., to seize, capture, take possession of, occupy: mittit in Siciliam Curionem pro praetore cum legionibus duo;
eundem, cum Siciliam recepisset, etc.,Caes. B. C. 1, 30:
Praeneste non vi, sed per deditionem receptum est,Liv. 6, 29:
Aegyptum sine certamine,Just. 11, 11, 1:
eo oppido recepto,Caes. B. G. 7, 13 fin.:
civitatem,id. ib. 6, 8; 7, 90; id. B. C. 1, 12; 1, 16; 1, 30;
3, 16: Aetoliam,id. ib. 3, 55:
rempublicam armis,Sall. C. 11, 4:
Alciden terra recepta vocat,the subjugated earth, Prop. 5, 9, 38. —
d In the later medical lang., of medicines, to receive, i. e. be compounded of various ingredients:
antidotos recipit haec: stoechados, marrubii, etc.,Scrib. Comp. 106; so id. ib. 27; 28; 37; 52 al. (hence the mod. Lat. receptum, receipt, and recipe).—
B Trop.
1 To take to or upon one's self, to assume; to receive, accept, admit, allow, e)nde/xomai:
non edepol istaec tua dicta nunc in aures recipio,Plaut. Cist. 2, 1, 34; cf. Quint. 11, 1, 91:
jusjurandum,id. 5, 6, 1; 3; cf. id. 7, 1, 24: in semet ipsum religionem recipere, to draw upon one's self, Liv. 10, 40:
quae legibus cauta sunt, quae persuasione in mores recepta sunt,admitted, Quint. 5, 10, 13; cf. id. 10, 7, 15:
antiquitas recepit fabulas . . . haec aetas autem respuit,Cic. Rep. 2, 10; cf. Quint. 6, 4, 19:
nec inconstantiam virtus recipit nec varietatem natura patitur,Cic. Rep. 3, 11, 18; cf. Vell. 2, 130, 3: non recipit istam Conjunctionem honestas, Cic. Off. 3, 33, 119:
assentatio nocere nemini potest, nisi ei, qui eam recipit atque eă delectatur,id. Lael. 26, 97:
timor misericordiam non recipit,Caes. B. G. 7, 26:
casus recipere (res),to admit, be liable to, id. B. C. 1, 78; so,
aliquem casum (res),id. ib. 3, 51:
re jam non ultra recipiente cunctationem,Liv. 29, 24; Vell. 2, 52, 3:
sed hoc distinctionem recipit,Just. Inst. 1, 12 pr.:
si recipiatur poëtica fabulositas,Plin. 7, 28, 29, § 101:
in hoc genere prorsus recipio hanc brevem annotationem,Quint. 10, 7, 31; cf. id. 8, 3, 31:
nos necessarios maxime atque in usum receptos (tropos) exequemur,id. 8, 6, 2; cf. id. 8, 6, 32; 5, 11, 20; 11, 3, 104; so with a subj.-clause, id. 1, 3, 14; 6, 3, 103; Plin. 28, 2, 5, § 24 al.—
(b) Of opinions, etc., to adopt, embrace (late Lat.):
alicujus sententiam,Sulp. Sev. Chron. 2, 39, 1:
opinionem,id. Dial. 1, 17, 5.—
2 In partic.
a To take upon one's self, undertake, accept the performance of a task consigned or intrusted to one (whereas suscipio denotes, in gen., the voluntary undertaking of any action; cf.:
spondeo, stipulor, polliceor): recepi causam Siciliae ... ego tamen hoc onere suscepto et receptā causā Siciliensi amplexus animo sum aliquanto amplius. Suscepi enim causam totius ordinis, etc.,Cic. Verr. 2, 2, 1, § 1:
in hoc judicio mihi Siculorum causam receptam, populi Romani susceptam esse videor,id. Div. in Caecil. 8, 26; and:
in quo est illa magna offensio vel neglegentiae susceptis rebus vel perfidiae receptis,id. de Or. 2, 24, 101; cf. also Quint. 12, 1, 39:
verebamini, ne non id facerem, quod recepissem semel?Ter. Phorm. 5, 7, 9:
causam Sex. Roscii,Cic. Rosc. Am. 1, 2:
mandatum,id. ib. 38, 112:
officium,Cic. Verr. 2, 5, 71, § 183:
curam ad se,Suet. Tit. 6.—
b To take an obligation upon one's self, to pledge one's self, pass one's word, be surety for a thing, to warrant, promise, engage a thing to any one, = a)nade/xomai (a favorite word of Cic., esp. in his Epistles): Pe. Tute unus si recipere hoc ad te dicis ... Pa. Dico et recipio Ad me, Plaut. Mil. 2, 2, 74; cf.:
ad me recipio: Faciet,Ter. Heaut. 5, 5, 12:
promitto in meque recipio, fore eum, etc.,Cic. Fam. 13, 10, 3; cf.:
spondeo in meque recipio eos esse, etc.,id. ib. 13, 17, 3.—With obj.-clause:
promitto, recipio, spondeo, C. Caesarem talem semper fore civem, qualis hodie sit,Cic. Phil. 5, 18, 51; so with hoc, id. Fam. 13, 50, 2 (with spondeo); 6, 12, 3; 13, 41, 2 (with confirmo); id. Att. 5, 13, 2; Caecin. ap. Cic. Fam. 6, 7, 4; Liv. 7, 14 Drak.; 33, 13 fin.:
pro Cassio et te, si quid me velitis recipere, recipiam,Cic. Fam. 11, 1, 4. — With de:
de aestate polliceris vel potius recipis,Cic. Att. 13, 1, 2; Liv. 40, 35; cf.
also: sed fidem recepisse sibi et ipsum et Appium de me,had given him a solemn assurance, Cic. Att. 2, 22, 2.— With dat. (after the analogy of promitto, polliceor, spondeo):
ea, quae tibi promitto ac recipio,Cic. Fam. 5, 8, 5; cf.: omnia ei et petenti recepi et ultro pollicitus sum, Planc. ap. Cic. Fam. 10, 21, 1; 7, 1:
mihi,id. ib. 10, 13, 3; Caes. B. C. 3, 82 fin.:
quid sibi is de me recepisset, in memoriam redegit,Cic. Fam. 1, 9, 9.—With dat. and obj.-clause:
mihi in Cumano diligentissime se, ut annui essemus, defensurum receperat,Cic. Att. 5, 17, 5;
so,id. Fam. 6, 12, 3 Manut. (with confirmare); 13, 72, 1; Planc. ap. Cic. Fam. 10, 17, 1; Caes. B. C. 3, 17; Suet. Caes. 23 fin.—
c In jurid. lang.: recipere nomen, of the prætor, to receive or entertain a charge against one, Cic. Verr. 2, 2, 38, § 94; 2, 2, 42, § 102; Cael. ap. Cic. Fam. 8, 8, 2; Val. Max. 3, 7, 9;
for which: recipere reum,Tac. A. 2, 74 fin.; 4, 21:
aliquem inter reos,id. ib. 3, 70; 13, 10. —Hence,
A rĕceptus, a, um, P. a. (acc. to II. B. 1.), received, usual, current, customary (post-class. and very rare):
auctoritas receptior,Tert. adv. Marc. 4, 5: scriptores receptissimi, Sol. praef.—
B rĕceptum, i, n. subst. (acc. to II. B. 2. b.), an engagement, obligation, guaranty:
satis est factum Siculis, satis promisso nostro ac recepto,Cic. Verr. 2, 5, 53, § 139; cf.:
promissum et receptum intervertit,id. Phil. 2, 32, 79.