rĕ-cordor — Lewis & Short
rĕ-cordor, ātus, 1,
I v. dep. a. and n. cor.
I To think over, bethink one's self of, be mindful of a thing (as the result of the reminisci, the recalling of it to memory), to call to mind, remember, recollect (freq. and class.; cf.
recognosco): quod jam pueri ita celeriter res innumerabiles arripiant, ut eas non tum primum arripere videantur, sed reminisci et recordari. Haec sunt Platonis fere,Cic. Sen. 21, 78; cf. id. Tusc. 1, 24, 57:
sed parum est me hoc meminisse: spero etiam te, qui oblivisci nihil soles, nisi injurias, reminiscentem recordari,id. Lig. 12, 35.— Constr.
(a) With acc. (so most freq.):
pueritiae memoriam,Cic. Arch. 1, 1:
omnes gradus aetatis tuae (with considero),id. de Or. 3, 22, 82:
desperationes eorum,id. Fam. 2, 16, 6:
hujus meritum in me,id. Planc. 28, 69 Wund. N. cr.:
tua consilia,id. Att. 8, 12, 5: de/rreis, id. ib. 4, 17, 1:
excusationem legationis obeundae,id. Phil. 9, 4, 8:
communes belli casus,Caes. B. C. 3, 72 fin.:
virtutes (Manlii),Liv. 6, 20 fin.:
acta pueritiae,Quint. 11, 2, 6:
priorem libertatem,Tac. Agr. 82:
feralem introitum,id. H. 1, 37:
bene facta priora,Cat. 76, 1:
vocem Anchisae magni voltumque,Verg. A. 8, 156:
antiqua damna,Ov. M. 15, 774 et saep.:
tuam virtutem animique magnitudinem,Cic. Fam. 5, 17, 1; so,
tua in me studia et officia multum tecum,id. ib. 15, 21, 5; cf.:
alicujus vitam et naturam,id. Clu. 25, 70; id. Tusc. 5, 5, 14:
si rite audita recordor,Verg. A. 3, 107:
cum recorder non M. Brutum ... sed legiones nostras in eum locum saepe profectas,Cic. Sen. 20, 75.— With quod:
recordatus quod nihil cuiquam toto die praestitisset,Suet. Tit. 8:
ad ea, quae ... recordanda et cogitanda,Cic. Sull. 9, 26.—
(b) With obj.-clause: recordabantur, eadem se superiore anno in Hispaniā perpessos, Caes. B. C. 3, 47; Ov. M. 13, 705: hoc genus poenae saepe in improbos civis esse usurpatum recordatur. Cic. Cat. 4, 4, 7; id. Ep. ad Brut. 1, 5; and, acc. to the analogy of memini, with inf. pres.:
ego recordor longe omnibus unum anteferre Demosthenem,id. Or. 7, 23.—
(g) With rel.-clause:
admonitus re ipsā recordor, quantum hae quaestiones punctorum nobis detraxerint,Cic. Mur. 34, 72; Plaut. Most. 1, 2, 1:
recordor unde ceciderim,Att. 4, 16, 10; Caes. B. C. 3, 73, 3; Quint. 11, 2, 38.—
(d) With gen. (freq. in late Lat.; in Cic. only in two foll. passages, for in Cic. Planc. 28, 69, the true read. is meritum):
recordans superioris tuae transmissionis,Cic. Att. 4, 19, 1:
flagitiorum suorum recordabitur,id. Pis. 6, 12:
pacti mei,Vulg. Ezech. 16, 60:
nominis Domini, id. Amos, 6, 11: verborum,id. Luc. 24, 6 et saep.—(e) With de:
tu si meliore memoriā es, velim scire, ecquid de te recordere,Cic. Tusc. 1, 6, 13; id. Planc. 42, 104; id. Q. Fr. 2, 1, 7, § 23; id. Sest. 1, 1; id. Lig. 12, 35.— (z) Absol.:
et, ut recordor, tibi meam (epistulam) misi,Cic. Att. 13, 6, 3.—
II To think of, meditate, ponder something future (rare):
nunc ego non tantum, quae sum passura, recordor,Ov. H. 10, 79:
omnium captivitatem et miserrimam servitutem,Just. 5, 7, 10.?*!
a Act. collat. form recordavit, Quadrig. ap. Non. 475, 27; Varr. L. L. 6, 6, 46.—
b Part. perf. in a pass. signif.:
ad recordata poenalis vitae debita,preserved in the memory, Sid. Ep. 9, 3 med.