rĕ-cresco — Lewis & Short
rĕ-cresco, crēvi, crētum, 3, v. n.,
I to grow again, to grow up or increase again (mostly poet. and post-Aug.):
ergo terra tibi libatur et aucta recrescit,Lucr. 5, 260:
favete nomini Scipionum, suboli imperatorum vestrorum, velut accisis recrescenti stirpibus,Liv. 26, 41 fin.:
praecisa ossa,Plin. 11, 37, 87, § 216:
luna pleno orbe,Ov. H. 2, 5:
recretis crinibus,that have grown again, Paul. Nol. Carm. 21, 560.