1. rĕdĭ-vīvus — Lewis & Short
rĕdĭ-vīvus, a, um, adj.v. re init..
recidivus): Christus,Prud. Cath. 3, 204.—
redivivus rudus (opp. novum),Vitr. 7, 1:
unam columnam efficere ab integro novam, nullo lapide redivivo,Cic. Verr. 2, 1, 56, § 147. — Subst.: rĕdĭ-vīvum, i, n., old material used again in building:
quasi quicquam redivivi ex opere illo tolleretur ac non totum opus ex redivivis constitueretur,Cic. Verr. 2, 1, 56, § 148; cf.:
redivivum est ex vetusto renovatum,Fest. p. 273 Müll.