rĕfŭgus — Lewis & Short
rĕfŭgus, a, um, adj.id.,
not in Virg. or Hor.): unda,Ov. M. 10, 42; cf.
flumen (with fugientia poma),id. H. 18, 182:
fluctus,Luc. 1, 411:
Nilus,id. 8, 526:
mare,Stat. Th. 12, 634:
latices,Claud. in Ruf. 2, 509:
Nilus,Plin. Pan. 30, 4:
equites irritato proelio sponte refugi,Tac. H. 2, 24:
umbra,vanishing, Val. Fl. 4, 41:
refugosque gerens a fronte capillos,flying back, Luc. 10, 132.— With gen. (late Lat.):
jejunii,Ambros. in Psa. 118, Serm. 20, § 4.—Subst.: rĕfŭgus, i, m.:
refugos sequi,fugitives, Tac. A. 13, 40; cf. id. H. 3, 61.