rĕ-linquo — Lewis & Short
rĕ-linquo, līqui, lictum, 3, v. a.
I (With the idea of the re predominating.) To leave behind (cf. desero, omitto).
A In gen., to leave behind by removing one's self; to leave, move away from; to leave, abandon (a person or thing).
1 Lit.:
puerum apud matrem domi,Plaut. Men. prol. 28:
ipse abiit foras, me reliquit pro atriensi in sedibus,id. Poen. 5, 5, 4:
me filiis Relinquont quasi magistrum,Ter. Phorm. 1, 2, 22:
dicerent non me plane de provinciā decessisse, quoniam alterum me reliquissem,Cic. Fam. 2, 15, 4:
C. Fabium legatum cum legionibus II. castris praesidio relinquit,Caes. B. G. 7, 40:
cum me servum in servitute pro te hic reliqueris,Plaut. Capt. 2, 3, 75; cf. id. ib. 5, 1, 18:
fratrem, sc. in provinciā,Cic. Fam. 2, 15, 4:
post tergum hostem relinquere,Caes. B. G. 4, 22; cf. id. ib. 7, 11:
ille omnibus precibus petere contendit, ut in Galliā relinqueretur,might be left behind, id. ib. 5, 6:
greges pecorum . . . sub opacā valle reliquit,Ov. M. 11, 277 et saep.:
ea causa miles hic reliquit symbolum,Plaut. Ps. 1, 1, 53:
hic exemplum reliquit ejus,id. ib. 2, 2, 56:
(Hecuba) Hectoris in tumulo canum de vertice crinem . . . relinquit,leaves behind, Ov. M. 13, 428:
(cacumina silvae) limum tenent in fronde relictum,left behind, remaining, id. ib. 1, 347.—To leave behind one's self by moving away:
longius delatus aestu, sub sinistrā Britanniam relictam conspexit,Caes. B. G. 5, 8:
jamque hos, jamque illos, populo mirante, relinquit,Sil. 16, 503; cf. in pass., to remain or be left behind, Lucr. 5, 626.—
2 Trop.: hanc eram ipsam excusationem relicturus ad Caesarem, was about to leave behind me just this excuse (for my departure), Cic. Att. 9, 6, 1:
aculeos in animis,id. Brut. 9, 38:
quod coeptum est dici, relinquitur in cogitatione audientium,Auct. Her. 4, 30, 41:
aetate relictā,Ov. M. 7, 170:
repetat relicta,Hor. Ep. 1, 7, 97.—
Of rank or merit: (Homerus) omnes sine dubio et in omni genere eloquentiae procul a se reliquit,Quint. 10, 1, 51.—
B In partic.
1 To leave behind one by death; to leave, bequeath, etc.
a Lit.:
ea mortua est: reliquit filiam adulescentulam,Ter. Heaut. 3, 3, 41:
cum pauper cum duobus fratribus relictus essem,Varr. R. R. 3, 16, 2; cf.:
pauper jam a majoribus relictus,Nep. Epam. 2, 1:
agri reliquit ei non magnum modum,Plaut. Aul. prol. 13:
heredem testamento reliquit hunc P. Quintium,Cic. Quint. 4, 15:
cum ei testamento sestertiūm milies relinquatur,id. Off. 3, 24, 93:
non, si qui argentum omne legavit, videri potest signatam quoque pecuniam reliquisse,Quint. 5, 11, 33:
qui mihi reliquit haec quae habeo omnia,Ter. Eun. 1, 2, 40:
cedo, quid reliquit Phania,id. Hec. 3, 5, 8 and 13:
fundos decem et tres reliquit,Cic. Rosc. Am. 7, 20:
aliquantum aeris alieni,id. Quint. 4, 15:
servus aut donatus aut testamento relictus,Quint. 5, 10, 67:
alicui arva, greges, armenta,Ov. M. 3, 585:
se testamento liberum relictum,Dig. 21, 1, 17, § 16.—
b Trop., to leave, leave behind one:
consiliorum ac virtutum nostrarum effigiem,Cic. Arch. 12, 30:
qui sic sunt, haud multum heredem juvant, Sibi vero hanc laudem relinquont: vixit, dum vixit, bene,Ter. Hec. 3, 5, 11:
rem publicam nobis,Cic. Rep. 1, 46, 70; cf.:
statum civitatis,id. ib. 1, 21, 34; id. Par. 1, 2, 10:
opus alicui,id. Rep. 1, 22, 35: memoriam aut brevem aut nullam, id. Off. 2, 16, 55:
monumentum audaciae suae aeternum,Cic. Verr. 2, 1, 49, § 129:
quae scripta nobis summi ex Graeciā sapientissimique homines reliquerunt,id. Rep. 1, 22, 35:
scriptum in Originibus,id. Brut. 19, 75:
scripta posteris,Quint. 1, praef. 1:
in scriptis relictum,Cic. de Or. 2, 46, 194:
orationes reliquit et annales,id. Brut. 27, 106:
duo tantum volumina,Suet. Gram. 7:
librum de suis rebus imperfectum,id. ib. 12; cf.:
si non omnia vates Ficta reliquerunt,Ov. M. 13, 734:
pater, o relictum Filiae nomen,Hor. C. 3, 27, 34.—
2 To leave a thing behind; to leave remaining; to allow or permit to remain, to let remain, leave; pass., to be left, to remain.
a Lit.:
nihil relinquo in aedibus, Nec vas, nec vestimentum,Ter. Heaut. 1, 1, 88:
multis autem non modo granum nullum, sed ne paleae quidem ex omni fructu atque ex annuo labore relinquerentur,Cic. Verr. 2, 3, 48, § 114:
nihil de tanto patrimonio,id. Rosc. Am. 3, 10:
equitatus partem illi adtribuit, partem sibi reliquit,Caes. B. G. 7, 34:
angustioribus portis relictis,id. ib. 7, 70;
41: unam (filiam) minimamque relinque,leave to me, Ov. M. 6, 299:
jam pauca aratro jugera regiae Moles relinquent,Hor. C. 2, 15, 2:
dapis meliora relinquens,id. S. 2, 6, 89:
magis apta tibi tua dona relinquam,id. Ep. 1, 7, 43:
haec porcis hodie comedenda relinquis,id. ib. 1, 7, 19; cf.:
habitanda fana Apris reliquit,id. Epod. 16, 20:
relinquebatur una per Sequanos via,remained, Caes. B. G. 1, 9; cf.:
unā ex parte leniter acclivis aditus relinquebatur,id. ib. 2, 29:
se cum paucis relictum videt,Sall. C. 60, 7:
nec aliud dicionis Atheniensium praeter ipsam urbem reliquit,Just. 5, 7, 3.—
b Trop.:
quasi corpori reliqueris Tuo potestatem coloris ulli capiendi mala,Plaut. Truc. 2, 2, 37:
quam igitur relinquis populari rei publicae laudem?Cic. Rep. 3, 35, 48:
ut vobis non modo dignitatis retinendae, sed ne libertatis quidem recuperandae spes relinquatur,id. Agr. 1, 6, 17:
ceterorum sententiis semotis, relinquitur non mihi cum Torquato, sed virtuti cum voluptate certatio,id. Fin. 2, 14, 44; cf.:
ne qua spes in fugā relinqueretur,Caes. B. G. 1, 51:
nullā provocatione ad populum contra necem et verbera relicta,Cic. Rep. 2, 37, 62; Hor. S. 1, 10, 51:
quis igitur relictus est objurgandi locus?Ter. And. 1, 1, 127; cf.:
nihil est preci loci relictum,id. ib. 3, 4, 22; id. Phorm. 3, 3, 14;
and, in another sense: plane nec precibus nostris nec admonitionibus relinquit locum,i. e. he leaves no occasion for them, renders them superfluous, Cic. Fam. 1, 1, 2:
ne cui iniquo relinqueremus vituperandi locum,id. Q. Fr. 2, 4, 1:
Aedui nullum sibi ad cognoscendum spatium relinquunt,Caes. B. G. 7, 42:
spatium deliberandi,Nep. Eun, 12, 3:
vita turpis ne morti quidem honestae locum relinquit,Cic. Quint. 15, 49; Plaut. Cas. 2, 3, 33; cf. Cic. Brut. 72, 253 (v. Bernhardy ad loc.):
vita relicta est tantum modo,Ov. P. 4, 16, 49:
quod munitioni castrorum tempus relinqui volebat,Caes. B. G. 5, 9 fin.:
mihi consilium et virtutis vestrae regimen relinquite,Tac. H. 1, 84:
suspicionem alicui relinquere,Suet. Caes. 86:
aliquem veniae vel saevitiae alicujus,Tac. H. 1, 68 fin.:
aliquem poenae,Plin. Ep. 2, 11, 20:
aliquem poenae,Ov. M. 7, 41: leto, poenaeque, id. id. 14, 217; cf.:
urbem direptioni et incendiis,to give up, surrender, abandon, Cic. Fam. 4, 1, 2:
neu relinquas hominem innocentem ad alicujus tui dissimilis quaestum,do not leave, id. ib. 13, 64:
aliquid in alicujus spe,id. Div. in Caecil. 8, 26; cf. id. ib. 4, 16. — Poet., with obj.-clause:
(metus) Omnia suffundens mortis nigrore, neque ullam Esse voluptatem liquidam puramque relinquit,Lucr. 3, 40; 1, 703; Ov. M. 14, 100:
dum ex parvo nobis tantundem haurire relinquas,Hor. S. 1, 1, 52; Sil. 3, 708: nihil relinquitur nisi fuga, there is nothing left, nothing remains, but, etc., Att. ap. Cic. Att. 9, 10, 6:
relinquitur illud, quod vociferari non destitit, non debuisse, etc.,Cic. Fl. 34, 85; cf.:
mihi nihil relicti quicquam aliud jam esse intellego,Plaut. Merc. 3, 4, 81.— Impers. relinquitur, with ut (Zumpt, Gram. §
621): relinquitur, ut, si vincimur in Hispaniā, quiescamus,it remains, that, Cic. Att. 10, 8, 2; cf.: relinquebatur, ut neque longius ab agmine legionum discedi Caesar pateretur, Caes. B. G. 5, 19 fin.— In a logical conclusion: relinquitur ergo, ut omnia tria genera sint causarum, hence it follows that, etc., Cic. Inv. 1, 9, 12; id. Div. 2, 5, 14.—
3 With double predicate, to leave a thing behind in a certain state; to leave, let remain, suffer to be, etc.:
eum Plautus locum Reliquit integrum,has left untouched, Ter. Ad. prol. 10:
praesertim cum integram rem et causam reliquerim,have left unaltered, Cic. Att. 5, 21, 13; cf.:
Scaptius me rogat, ut rem sic relinquam,id. ib. 5, 21, 13, §
12: Morini, quos Caesar in Britanniam proficiscens pacatos reliquerat,Caes. B. G. 4, 37; cf.:
amici, quos incorruptos Jugurtha reliquerat,Sall. J. 103, 2:
reliquit (eam) Incertam et tristi turbatam volnere mentis,Verg. A. 12, 160:
(naves) in litore deligatas ad ancoram relinquebat,Caes. B. G. 5, 9:
erat aeger in praesidio relictus,id. ib. 6, 38:
in mediis lacerā nave relinquor aquis,Ov. P. 2, 3, 28:
quod insepultos reliquissent eos, quos, etc.,Cic. Rep. 4, 8, 26; 2, 11, 21:
aliquid incohatum,id. ib. 1, 35, 55; cf.:
inceptam oppugnationem,to give up, abandon, quit, Caes. B. G. 7, 17:
incoepta fila,Ov. M. 6, 34:
infecta sacra,id. ib. 6, 202:
opus incoeptum,id. A. A. 2, 78:
verba imperfecta,id. H. 13, 13:
pro effectis relinquunt, vixdum incohata,Quint. 5, 13, 34:
aliquid injudicatum,id. 10, 1, 67:
aliquid neglectum,id. 1, 1, 29:
incertum,id. 2, 10, 14:
tantas copias sine imperio,Caes. B. G. 7, 20 init.; cf.:
sine ture aras,Ov. M. 8, 277:
verbum in ambiguo,Lucr. 4, 1137:
mulierem nullam nominabo: tantum in medio relinquam,Cic. Cael. 20, 48; cf.:
correptio in dubio relicta,Quint. 7, 9, 13.
II (With the idea of the verb predominant.) To leave behind one, to leave, go away from; to forsake, abandon, desert a person or thing.
A In gen.
1 Lit.:
ubi illaec obsecrost quae me hic reliquit,Plaut. Truc. 2, 6, 32: relinquamus nebulonem hunc, Scip. Afr. ap. Gell. 4, 18, 3; cf.:
non ego te hic lubens relinquo neque abeo abs te,Plaut. Am. 1, 3, 33:
domum propinquosque reliquisse,Caes. B. G. 1, 44; cf. id. ib. 1, 30:
relictis locis superioribus,Hirt. B. G. 8, 36:
loci relinquendi facultas,Caes. B. G. 3, 4 fin.:
Ilio relicto,Hor. C. 1, 10, 14:
urbes,id. ib. 2, 20, 5:
moenia,id. Epod. 17, 13:
litus relictum Respicit,Ov. M. 2, 873:
Roma relinquenda est,id. Tr. 1, 3, 62:
colles clamore relinqui (sc.: a bubus),were left behind, Verg. A. 8, 216 Wagn.:
limen,id. ib. 5, 316:
mensas,id. ib. 3, 213:
dominos,Cat. 61, 51:
volucres Ova relinquebant,Lucr. 5, 802 et saep.—
2 Trop.: me somnu' reliquit, Enn. ap. Cic. Div. 1, 20, 40 (Ann. v. 52 Vahl.); cf.:
quem vita reliquit,Lucr. 5, 63: reliquit aliquem vita, for to die, Ov. M. 11, 327:
ubi vita tuos reliquerit artus,id. Ib. 339;
for which, also, reversely: animam relinquam potius, quam illas deseram,Ter. Ad. 3, 4, 52; so,
vitam,Verg. G. 3, 547; cf. Tac. A. 4, 34:
lucem,Verg. A. 4, 452:
lumen vitale,Ov. M. 14, 175:
consitus sum senectute, vires Reliquere,Plaut. Men. 5, 2, 6:
aliquem animus,id. Mil. 4, 8, 37; Caes. B. G. 6, 38:
animus reliquit euntem,Ov. M. 10, 459:
aliquem anima,Nep. Eum. 4, 2:
ab omni honestate relictus,abandoned, destitute of, Cic. Rab. Perd. 8, 23:
ab alterā (quartanā) relictum esse,id. Att. 8, 6, 3; cf. Hor. S. 2, 3, 290.—
B In partic., pregn., to leave in the lurch; to forsake, abandon, desert, etc. (v. desero, destituo, prodo).
1 Lit.:
qui ... Reliquit deseruitque me,has forsaken me, has given me the slip, Plaut. Most. 1, 3, 45; cf.:
reliquit me homo atque abiit,Ter. And. 4, 4, 5:
succurrere relictae,Verg. A. 9, 290.—
Of the forsaking of a lover by his mistress,Plaut. Truc. 2, 4, 64; Tib. 3, 6, 40; Prop. 1, 6, 8; Ov. H. 10, 80; id. M. 8, 108:
paucos, qui ex fugā evaserant, reliquerunt,i. e. let them escape, Caes. B. G. 3, 19. — Of things, to leave, give up, abandon, etc.:
argentum si relinquo ac non peto, etc.,Plaut. Aul. 1, 2, 31:
auctores signa relinquendi et deserendi castra,Liv. 5, 6; cf.:
relictā non bene parmulā,Hor. C. 2, 7, 10.—
2 Trop., to leave, let alone, give up, resign, neglect, forsake, abandon, relinquish:
rem et causam et utilitatem communem non relinquere solum, sed etiam prodere,Cic. Caecin. 18, 50 (for which:
derelinquo jam communem causam,id. ib. 35, 103):
jus suum dissolute,id. ib. 36, 103:
affectum, cum ad summum perduxerimus,Quint. 6, 1, 29:
(puella) Quod cupide petiit, mature plena reliquit,Hor. Ep. 2, 1, 100: eum rogato, ut relinquat alias res et huc veniat, to leave or lay aside every thing else, Plaut. Rud. 4, 6, 8; cf.:
omnibus relictis rebus,id. Cist. 1, 1, 6; so,
relictis rebus (omnibus),id. Ep. 4, 2, 35; id. Truc. 2, 1, 25; Ter. And. 2, 5, 1; id. Eun. 1, 2, 86; id. Heaut. 4, 7, 12; Lucr. 3, 1071; Cic. de Or. 3, 14, 51; Caes. B. C. 3, 102; cf.
also: res omnes relictas habeo prae quod tu velis,Plaut. Stich. 2, 2, 38:
omnia relinques, si me amabis, cum, etc.,Cic. Fam. 2, 14:
et agrorum et armorum cultum,to give up, abandon, neglect, id. Rep. 2, 4, 7:
si tu ea relinquis et deseris,Cic. Verr. 2, 4, 36, § 80:
studium exquirendi,id. Ac. 1, 3, 7:
agrum alternis annis,to suffer to lie fallow, Varr. R. R. 1, 44, 3:
loca relicta,uncultivated, wild lands, Front. Limit. p. 42 Goes.; so,
relictae possessiones,Cic. Agr. 1, 1, 3:
milites bellum illud, quod erat in manibus, reliquisse,abandoned, relinquished, id. Rep. 2, 37, 63; cf. possessionem, Pollio ap. Cic. Fam. 10, 33, 4:
obsidionem,to raise the siege, Liv. 5, 48:
caedes relinquo, libidines praetereo,leave unmentioned, Cic. Prov. Cons. 3, 6:
consulto relinquere (locum), opp. praetermittere,id. Off. 3, 2, 9; cf.:
hoc certe neque praetermittendum neque relinquendum est,id. Cat. 3, 8, 18; and:
audistis haec, judices, quae nunc ego omnia praetereo et relinquo,Cic. Verr. 2, 3, 44, § 106;
in this sense also,id. Brut. 45, 165; cf. id. ib. 19, 76; Hor. A. P. 150:
cur injurias tuas conjunctas cum publicis reliquisti?left unnoticed, uncensured, Cic. Verr. 2, 1, 33, § 84; cf.:
vim et causam efficiendi reliquerunt,id. Fin. 1, 6, 18:
vos legatum omni supplicio interfectum relinquetis?id. Imp. Pomp. 5, 11:
quis est, qui vim hominibus armatis factam relinqui putet oportere,id. Caecin. 3, 9.—Poet., with obj.clause:
quod si plane contueare, mirari multa relinquas,leave off, cease, Lucr. 6, 654.