rĕmansĭo — Lewis & Short
rĕmansĭo, ōnis, f.remaneo,
I a staying or remaining behind; a remaining, continuing in one's place (Ciceronian):
profectio animum tuum non debet offendere: num igitur remansio? etc.,Cic. Lig. 2, 4:
tua remansio,id. Q. Fr. 3, 1, 5, § 17.