rĕ-mĕo — Lewis & Short
rĕ-mĕo, āvi, 1, v. n.,
remeabo intro,Plaut. Ep. 5, 1, 55:
remeato audacter,id. As. 1, 3, 75:
in ludum, Afr. ap. Fest. s. h. v. p. 277 Müll. (Com. Rel. p. 151 Rib.): in patriam,Ov. M. 15, 480:
patrias in sedes,Tac. A. 14, 25 fin.:
rursum in terga (with cedere),id. ib. 3, 21:
ad se (legati),Liv. 9, 16:
ex Campaniā,Tac. A. 15, 60; cf.
Aegypto,id. ib. 2, 69:
eodem remeante nuntio,Liv. 9, 3:
navibus remeabat disjecto agmine,Tac. H. 5, 22; cf. Suet. Vit. Plin. fin.:
(coturnices) cum ex Italiā trans mare remeant,Varr. R. R. 3, 5, 8:
greges nocte remeabant ad stabula,Liv. 24, 3, 5; Pall. 1, 39, 1. —
patrias remeabo inglorius urbes,Verg. A. 11, 793:
Euboicos penates,Stat. S. 3, 5, 12:
destinatas remeārunt sedes,Amm. 17, 13, 34:
castra,App. M. 7 pr.—
(naves) mari remeabant,Tac. A. 12, 17 fin.:
remeante flumine,receding, id. H. 1, 86 fin.:
bis adfluunt bisque remeant (aquae),Plin. 2, 97, 99, § 212.—
victor ad Argos,Verg. A. 2, 95; cf.:
victor domito ab hoste,Ov. M. 15, 569:
Scythicis Crassus victor ab oris,Luc. 2, 553:
nunc neque te longi remeantem pompa triumphi Excipit,id. 1, 286:
triumpho,Stat. Th. 12, 164.—With acc.: vetitos remeare triumphos, to return home to the triumph denied (me), Luc. 7, 256.—
transiit aetas, Quam cito, non segnis stat remeatque dies,Tib. 1, 4, 28.—With acc.:
si natura juberet A certis annis aevom remeare peractum,Hor. S. 1, 6, 94.—In discourse:
ad ordinem remeabo coeptorum,Amm. 22, 16, 24 al.?*! Lengthened collat. form remānant = remeant (like dănunt = dant, prodīnunt = prodeunt, redīnunt = redeunt): rivos camposque remanant, Enn. Fragm. ap. Fest. p. 282 Müll. (Ann. v. 72 Vahl.).